1960'lı yıllar. Cezayir -Fransa savaşının tam ortası .18 yaşındaki Victor Chmara bundan kaçmak için Isviçre-Fransa sınırında küçük bir köye tatile gelir. Burada tanıştığı film aktristi Yvonne ve Doktor Meinthe ile Fransız burjuvazisinin ve bohem hayatının içine dalar.
Victor Chmara bugünden geçmişe dönerek hatırladıklarını anlatır. Bazı bölümlerde kahramanın bakış açısıyla bazı bölümlerde özellikle Doktor Meinthe ile ilgili bölümlerde hakim bakış açısını kullanır.
Neyi ,ne kadar hatırlamaktadır? Hatırlamak istediği gibi mi? Çünkü Yvonne ve Meinthe ile ilgili çok fazla bir bilgiye de sahip değildir. Sadece onların verdiği bilgi kırıntıları ya da kendi gözlemleri ve yorumlarından yola çıkarak bazı şeyleri hatırlar.
Modiano'nun romanlarının ana eksenini bellek, hafıza, hatırlama oluşturur. Bu romanında da yine aynı temi görüyoruz.
"Mahallede Kaybolma Diye", adlı romanında bir başkasını hatırlamaya çalışırken burada kendi geçmişini hatırlamaya çalışır,ana karakter.
Hüzünlü Ev romanının bir başka sorunu ise yalnızlık ve köksüzlük.
Rus göçmeni Victor Chmara kendini hiçbir yere ait hissetmez. Bu yüzden yalnızdır. Sevdigi kadin Yvonne ise doğma büyüme o kasabaya aittir. Onu kendisine çeken en büyük etmenlerden biri bu. Yalnızlığının yatıştığını hisseder.
Modiano'nun romanlarında eksik bir baba figürü de dikkat çeker. Ikıncı Dünya Savaşı 'nin sıkıntılarını bir çocuk olarak yaşar. Yahudi olan Modiano'nun babası işgalcilerle işbirliği yapmakla suçlanmış ve sanırım bu onu,bir çocuk olarak etkilemiş.
Yine özellikle bu romanda mekan tasvirleri de bir karakter olarak yer alır. Romanın ana karakteri gibidir, mekanlar. Bu da yurtsuzlugun hissettirdiği bir durum olsa gerek.
Ve renkler.....Renkler romanın bir başka motifi. Kıyafetler,evler,göl, gökyüzü....renkleriyle canlandırılır gözümüzde. Belki de ne kadar net hatırladığını ispat için bu yönteme başvurmuştur.
Incecik ama dolu dolu, yorumlamaya çok açık, daha söylenecek çok sözün olduğu bir roman.
·
238 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.