Kendimi sorguladığım bir roman!Dünya Klasikleri
Nerden başlayacağımı bilemediğim harika bir romanla karşınızdayım. Aslında kitabı okuyalı üç hafta oldu ama araya giren olaylar felan derken bir türlü bu incelemeyi yazamadım.
Okuduğum ikinci 
Alexandre Dumas klasiğiydi ve kesinlikle altın değerinde bir kitaptı. Düşüncelerin ön planda olduğu, olay ise bu düşünceleri bizlere sunmak için ele alınmış bir romandı. Genellikle olayın ön planda olduğu, düşüncelerin yavaş yavaş aşılanmaya başladığı romanlar okumayı sevsemde bu roman bunu yok etti.
Dorıan adındaki gencimizin kendisiyle olan çatışmaları üzerinde ilerleyen bir roman okudum. İlk sayfalarda Dorian'ın aşığı olmuştum. Harika biriydi. Anlayışlı, kibar, hayatla ve kendisiyle barışık harika bir karakterdi. Ama baş karakterimizin yakın arkadaşlarından olan Harry'in zehirli ve kesinlikle Dorian'ın düşüncelerine ters düşen düşüncelerle çatışmasıyla kitap hiç beklemediğim şekil de ilerlemeye başladı. Ben Dorıan ve Basil Hardward'ın dostluğuna imrenirken ve dostluklarını kıskanırken böyle tepe taklak olacağımı hayal etmemiştim. Basil kesinlikle, düşünceli, yetenekli ve inanılmaz bir karakterdi. Ama Harry'in düşüncelerinin istilasına uğrayan Dorıan için zamanla Basil'le olan arkadaşlığı bir düşmanlığa dönüştü. Dorıan'in neden Basil'den nefret ettiğini oturdum bir de kendim düşündüm. Neden dedim, neden böyle bir dostluk Dorıan tarafından bozulur? İnsaoğlu gerçekten göründüğünden fazlasıymış. Düşünceler bir çağı değiştirebilir, bir devrim yaratabilirmiş. Ve düşünceler sizi bir canavara da dönüştürebilirmiş. Bir türlü gerçek kendini bulamayan ve düşünceler okyanusunda boğulan Dorian'ın sonu içler acısıydı. Özellikle dönüştüğü acımasız canavar beni hayrete düşürdü. Kesinlikle Dorian'ın böyle bir sonu haketmediğini söyleyebilirim. Ve hepsinden çok Basil... Kitapta hiçe giden, yazık olan en önemli karakterdi. Öyle üzüldüm ki, bir süre atlatamadım. Kitabın sonu beni öyle şaşırttı ki, özellikle Dumas'ın kalemiyle bütünleşen bir sondu ve ne daha çok etkiledi. İncelemeden ne anladınız bilmiyorum ama kitabı okurken kesinlikle benim de ne anlamam gerektiğini anlamamadığım bir kitaptı. Dorıan'in düşünceleri beni bile kendimle bir savaşa sokmuştu. Gerçekten sizle bütünleşen ve size aynanın karşısına oturtturan bir kitaptı. Sizi bilmem ama benim için tam anlamıyla bir başyapıt!
Dorian Gray'in Portresi Alexandre Dumas
Alexandre Dumas klasiğiydi ve kesinlikle altın değerinde bir kitaptı. Düşüncelerin ön planda olduğu, olay ise bu düşünceleri bizlere sunmak için ele alınmış bir romandı. Genellikle olayın ön planda olduğu, düşüncelerin yavaş yavaş aşılanmaya başladığı romanlar okumayı sevsemde bu roman bunu yok etti.
Dorıan adındaki gencimizin kendisiyle olan çatışmaları üzerinde ilerleyen bir roman okudum. İlk sayfalarda Dorian'ın aşığı olmuştum. Harika biriydi. Anlayışlı, kibar, hayatla ve kendisiyle barışık harika bir karakterdi. Ama baş karakterimizin yakın arkadaşlarından olan Harry'in zehirli ve kesinlikle Dorian'ın düşüncelerine ters düşen düşüncelerle çatışmasıyla kitap hiç beklemediğim şekil de ilerlemeye başladı. Ben Dorıan ve Basil Hardward'ın dostluğuna imrenirken ve dostluklarını kıskanırken böyle tepe taklak olacağımı hayal etmemiştim. Basil kesinlikle, düşünceli, yetenekli ve inanılmaz bir karakterdi. Ama Harry'in düşüncelerinin istilasına uğrayan Dorıan için zamanla Basil'le olan arkadaşlığı bir düşmanlığa dönüştü. Dorıan'in neden Basil'den nefret ettiğini oturdum bir de kendim düşündüm. Neden dedim, neden böyle bir dostluk Dorıan tarafından bozulur? İnsaoğlu gerçekten göründüğünden fazlasıymış. Düşünceler bir çağı değiştirebilir, bir devrim yaratabilirmiş. Ve düşünceler sizi bir canavara da dönüştürebilirmiş. Bir türlü gerçek kendini bulamayan ve düşünceler okyanusunda boğulan Dorian'ın sonu içler acısıydı. Özellikle dönüştüğü acımasız canavar beni hayrete düşürdü. Kesinlikle Dorian'ın böyle bir sonu haketmediğini söyleyebilirim. Ve hepsinden çok Basil... Kitapta hiçe giden, yazık olan en önemli karakterdi. Öyle üzüldüm ki, bir süre atlatamadım. Kitabın sonu beni öyle şaşırttı ki, özellikle Dumas'ın kalemiyle bütünleşen bir sondu ve ne daha çok etkiledi. İncelemeden ne anladınız bilmiyorum ama kitabı okurken kesinlikle benim de ne anlamam gerektiğini anlamamadığım bir kitaptı. Dorıan'in düşünceleri beni bile kendimle bir savaşa sokmuştu. Gerçekten sizle bütünleşen ve size aynanın karşısına oturtturan bir kitaptı. Sizi bilmem ama benim için tam anlamıyla bir başyapıt!
Dorian Gray'in Portresi Alexandre Dumas·
313 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.