Okul tatilinde Tekirdağ’a Müjgan’ın yanına gittiğinde Müjgan’ı anlattığı kısımda:)
“Müjgan Abla, benim taban tabana zıddımdır. Ben, ne kadar
çılgın ve yaramazsam, o, o kadar ağırbaşlıdır. Fazla olarak
da müstebittir. Her istediğini yaptıran, diyebilirim ki yalnız
odur. Bazen nasihatlerine biraz somurtsam, arzularına karşı
kafa tutsam bile neticede daima yelkenleri suya indirmek lazım
gelir. Niçin? Ne bileyim? İnsan, birini sevmek felaketine uğradı
mı, esir gibi bir şey oluyor.”
Hani bazı şeyler vardır ya çok klişe olduğu için biraz bayağı gibi gelir ama o duyguyu deneyimledikten sonra senin için bir klişe olmaktan çıkar ve acı bir gerçek olmaya doğru evrimleşir. İşte tam olarak böyle bir cümle, böyle bir alıntı, böyle bir gerçek.
“İnsan birini sevmek felaketine uğradı mı Allah yardımcısı olsun o vakit.” Çalıkuşu dizisinde bu şekilde söylemişti Feride. Bu versiyonu da çok güzel. :)