Hüseyin Nihal Atsız şiirlerine hayran kaldığım bir kişilik ve ilk defa bir romanını okudum ki yine bir geç kalkınmışlık söz konusu.
Atsız'ı okurken lütfen önyargılarınızı bir kenara bırakıp öyle okuyun. Atsız da bizim, Sabahattin Ali de, diğerleri de .
Hepsi Türk Edebiyatına katkı sunmuş, güzel dilimiz Türkçenin gelişmesi için çabalamışlardır.
Romanın konusunu ordudaki görevine son verilen Selim Pusat'ın düş ile gerçek arasında yaşadığı sıradışı olaylar ve aşk duygusu oluşturur.
Rivayet odur ki Leylâ Mutlak karakteri gerçekte Hanzâde Osmanoğlu'dur.
Leyla Mutlak, soyadının çağrıştırdığı şekilde “Mutlakiyet” rejimini, yani Osmanlı Imparatorluğu'nu simgeler.
Kadının, Selim Pusat’ın hayatındaki gizemli varoluşu, bir görünüp bir kaybolması, kendisini Osmanlı tahtının varisi sayması vs. söz konusudur.
Tabiatüstü olaylarla anlatılan bir hayat hikâyesinin, dikkatle bakıldığı zaman, gerçeklerin sembollerle çerçevelenmiş ifadesinden başka bir şey olmadığı görülecektir.
Ruh Adam’, kendi nefsi ile mücadele eden bir insanın macerasıdır.
Edebî-ruhî tahlilini yapanlar, eserin hakikaten bir roman mı, yoksa yaşanmış mı olduğunu düşünerek, birebir hissederek okudum.
Onun şiirlerinde ve yazılarında ruh hali gerçekten uç noktadır.
Birbirinden güzel şiirlere de yer vererek aşkı daha da anlamlaştırmış ve şiirlerin birinde geçen "Mutlak Seveceksin Beni, Bundan Kaçamazsın" mısrasıyla da bende darbe etkisi yaratmayı başarmıştır.
Aslında yazarın ideolojisine rağmen kitabında bunu hissettirmemiş olmasını "Sanat, toplum içindir." akımıyla da bağdaştırabiliriz.
Özellikle Geri Gelen Mektup, Yolların Sonu en sevdiğim şiirleridir.
Keyifli Okumalar .
.
·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.