Zekice yazılmış her türlü bulmacaya büyük saygı duyarım. Asimov da bu kitabındaki her hikayesinde bunu istisnasız başarabilmiş. Kimi daha iyiydi kimi daha yetersizdi ama her biri merak uyandırıyor, sizi olaylarla birlikte akıtıyor ve sonunda şaşırtabiliyordu.
Her iyi bilimkurguda olduğu gibi bu kitap da sadece bilimsel terimlerden ve fantastik olay örgüsünden ibaret değil. Kronolojik sırayla ilerleyen hikayelerde geçmişten günümüze robotların nasıl adım adım dünyaya ve insanlığa kök saldığı anlatılırken bu durum psikoloji, ekonomi ve sosyoloji yardımıyla anlamlandırılıyordu. Bu sayede de bilimkurgu, amatör ve yüzeysel olmaktan çıkıp gerçeklik kazanabiliyor ve okuyucuya sine edebiliyor.
Favori öyküm ise kesinlikle "Kanıt" oldu çünkü kitabın evreni için de büyük bir dönüm noktasıydı. Bütün dünyanın sizin bir insan değil de bir robot olduğunuza inandığını düşünün. Hatta bu konuda o kadar inatçı bir şekilde eminler ki siz bile belli bir noktadan sonra robot olup olmadığınızdan şüphe duymaya başlıyorsunuz. Hikayenin kendi teması bile bu kadar ilginçken gidişatı ve çözümü tempodan zerre kaybetmeden dahiyane bir şekilde gerçekleşiyor. Çeşit çeşit türden bir sürü içerik tüketmiş biri olarak uzun zamandır hiçbir kurguda bu kadar heyecanlandığımı hatırlamıyorum.
Uzun lafın kısası; okuduklarının büyük bir bölümünü bilimkurgunun oluşturduğu benim gibi biri için "Ben Robot" kendine has bir yer kazanmayı başardı.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.