Kitabı bitireli sanırım 10 dakika bile olmadı. Ve ben hala o dünyanın içindeyim. Sanırım biraz garip hissetmekle birlikte sevinçliyim de. Çünkü sonu her ne kadar Stefan Zweig 'ın birçok kitabının sonu gibi ölümle bitse de bu ölümün bir sebebi ve amacı vardı. Bu amaç da gerçekleştirildi.
Kitapta en üzüldüğüm karakter kadının Hollandalı eşi oldu, her şeyden bihaberdi adam. Eşi onu aldatmış, bu gizi saklama amacıyla ölümü göze alarak bir işe kalkışmıştı. Oysaki hemen yanı başındaki bir yabancının kendisinin hayat boyu merak edip asla öğrenemeyeceği bir sırrı biliyor olmasına rağmen o habersizce hüznünü yaşıyordu. Bu ne yazık ki çok acınası:(