Pınar Kür'ün Bir Cinayet Romanı sonrası okumaya devam etmek istedim. 80'li yıllarda Bitmeyen Aşk adlı kitabını okumuştum da, o zamanlar o kitabın tadını almış olmam zor. Demek ki hatırladığım ekşi tadı bu yüzden..
Sadık Bey'de dikkatimi ilk çeken şey benim için önemli: üslûp sahibi bir yazarın hürmet görmemesi imkânsız. Çalışılarak, yoğrula yoğrula elde edilmiş bu tadın kıymeti de bambaşka. Pınar Kür'ün Sadık Bey'deki üslûbu kesinlikle kolay bir okuma vadediyor, ancak bu kolaylık anlatımın sadeliğinden kaynaklanmıyor, aslında yalın bir üslûpla hikâye edebilirken anlattığı karakterleri gerçek bir hale getirebilecek bir yoğunlukla karşı karşıyayız. Damıtılmış bir şey söz konusu burada. Bu da kesinlikle çok ama çok iyi bir özellik her yazar için. Yetenek, deha değil; hakikaten çok uğraşılmış, süzülerek elde edilmiş bir emek var kesinlikle ve sonuç da oldukça iyi bence. Bu yüzleşme, bu yüzleşememe, dayanamama, yapamama hikâyesi Pınar Kür hakikaten iyi bir yazardır sözünün öylesine söylenmiş olamayacağını da düşündürüyor insana.
·
174 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.