‘Ama tartışmaya açık olmayan pişmanlıklar, abartılı olmayan acılar vardır. Masada icat edilmemiş, yudumlar ve çatal sesleri arasında, herhangi bir sohbet sırasında, hafifliğe yakınlığı reddeden, uzun uzadıya düşünülmemiş, gündelik sözlere uymayan hikayeler vardır. Belleğin yüzeyinde yaşamayan ama yine de unutulamayan, bastırılamayan olaylar vardır. Belirsiz şeyler hakkındaki bir şiir dizesi, tüm unutuşların bir acının içine sığabildiğini söyler ama şiir dizeleri her zaman doğruları yansıtmaz. Bazen bir acının içine sığan tek şey sessizliktir. Kelimelerin yokluğundan yapılmış bir sessizlik değil: Yokluğun kendisi olan bir sessizlik.’
.
Direniş, evlatlık edinme-yurdundan edilme-karşı çıkma hakkında herhangi bir türe bağlı kalmamış kısa bir eser. Arjantin’in cunta döneminden Brezilya’ya zorunlu göç eden ailesini anlatıyor Sebastian.
Cümleler savruk, zamanlar ve geçişler belirsiz görünse de yazar Julian Fuks çok etkiliyor beni.
Yaşanılan kolektif acıların mikro düzeyde- bir çekirdek ailede yansımalarını ustalıkla gösterebildiğini düşündüm.
Yer yer Zambra’yı da anımsamadım değil..
.
Bengi De Sa Matos Paixao çevirisi, Barış Şehri kapak tasarımıyla ~
·
946 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.