Sevdiğimiz her şey sonlanmak zorundaysa sevmeye ve yaşamaya nasıl devam ederiz? George Saunders - Arafta
.
Aylardır kitaplık rafında duran Arafta ile çok yanlış bir zamanda yollarımız kesişti diye düşündüm. Yüreğimdeki yara, göğsümdeki kesik nefesler ve uykusuz gecelere ilaç olabileceğini tahmin edememiştim. Sindire sindire birçok kitaptan farklı yazım diline uyum sağlamaya çalışarak okudum. Altını çizdim, notlar aldım. Benim de hayaletlerim olduğunu, zaman zaman kendi kendime konuştuğumu, yüksek sesle cümleleri tekrarladığımı fark ettim. Sancılı ama etkili bir okuma döneminden sonra hayatımın en zor dönemlerinden birine damgasını yine zorluklarla vurdu. Olsun, demek dedim bu zaman doğru, her ne kadar ayrılık acılarını, kayıpları, yitirmişlikleri anlatsa da, günün sonunda hayatın en acı gerçeklerini de kabul edebilmemizi öğütlüyor.
.
Hayatın hiçbir aşamasında kayıplara göğüs germek kolay değildir. Sevdiklerimizin ardından tuttuğumuz yas, çektiğimiz özlem, verdiğimiz değer herkese göre farklılık gösterir. Paylaştığımız ortak payda kayıplarımızın bir daha asla geri dönmeyeceğidir. Sevdiklerinizi her iki alemin arasında ‘Arafta’ bırakmayın. Yüreğinizde, aklınızda, tüm damarlarınızda nefes aldığınız sürece dolaşmalarına devam edin ama onlar için döktüğünüz göz yaşlarında ruhlarının huzursuz olmasına izin vermeyin. Yaratıcı size alacak nefes bıraktıysa, dayanma gücünü, devam etme azmini de vermiş, henüz bu dünyada yapacaklarınız bitmemiş demektir. Yolunuza devam ederken pişmanlık duymayın çünkü, verdiği nefesi ancak veren güç geri alabilir. AraftaGeorge Saunders