Merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza Rus mu desem ? Ukraynalı mı desem ? Türk mü desem? (çeşitli iddalar var) neyse dünyalı diyim. Evet dünyalı bir yazar Nikolay Vasilyeviç GOGOL’un “Ölü Canlar” kitabı ile geldim. Ölü Canlar, Gogol’dan okuduğum ilk kitap oldu.
Kitap 2 ciltten oluşmasına rağmen Gogol ikinci cildi yazarken daha önce de cebelleştiği psikolojik hastalığı tekrardan nüksediyor ve bir buhran anında ikinci cildini ateşe atıyor. Hizmetçisi hemen atılıyor ve kurtabildiğini kurtarıyor. İşte biz ikinci cildini editörlerin bağlama uygun tamamlamaları sayesinde okuyoruz. Belki de Gogol başka şekilde yazacaktı ? ?
Kitapta, toprak köleleğinin hala resmî bir sistem olduğu zamanlarda Rus bürokrasisinin,toplumunun yozlaşmışlığından,ikiyüzlülüğünden ,rüşvetçi memurlardan,tembel toprak sahiplerinden,zenginlik içinden yaşayan kendinden başkasını düşünmeyen bencil toprak sahiplerinden, fakir ve köle halktan kısacası nerede bir bozukluk varsa işte ondan bahsediyor. Yani Gogol Rus halkını ve bürokrasisini derin derin eleştiriyor. Bunun içinde Gogol öyle bir karakter yaratmış ki (Pavel İvanoviç Çiçikov ) bu karekterimiz sayesinde Rusya’yı karış karış gezip ne kadar adi ve bozuk düzen varsa kendimizi hepsinin içinde buluyoruz. Çiçikov, gözü memurlukta yükselme ve zengin olma hırsı bürümüş, en abes tabiriyle anasını babasına satacak kadar çıkarcı ve fırıldak bir karakter. Rusya’nın çeşitli bölgelerinde ölmüş ama nüfustan düşmemiş köleleri üzerine alarak devletten para koparmaya çalışan o zamanın tipik Rus halkı.Çiçikov karakteri gerçekten çok başarılı bir karakter olmuş.
Dostoyevski’nin hepimiz Gogol paltosundan çıkmayız sözü gerçekten boşa değilmiş. Yazarın dilini betimlemelerini ve kurgularını çok beğendim. Okurken çok fazla zevk aldım. Herkese tavsiye ederim.
İyi okumalar..
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.