Pişmanım! Bu kitabı nasıl erteledim diye pişmanım. Bence herkesin okuması gereken bir kitap. Küçücük bir çocuğun hayatı bu kadar erken tanıması ve bizlere tanıtması takdire şayan bir şey.Hikayenin gerçek bir yaşam öyküsü olması insanı dahada duygulandırıyor. Gözüm yaşlı okudum. Eğer okursanız kendinizi o çocuğun yerine koyun. Onun taşıdığı yükü taşıyabilir miyiz? Sanmam. Hikayeye başlarken küçük bir hayal kayığına binin. Okudukça çekin kürekleri. Eğer yolun sonuna gelebildiyseniz okuduğunuz hikaye boş değildir. Şuan aklımda iki şey var. Birincisi, devam kitaplarını alacağım. (Güneşi Uyandıralım ve Delifişek) İkincisi, hayatıma artık bu küçük çocuğun gözünden bakacağım. Büyüyün ama çocukluğunuzu kaybetmeden. Duygularınızı öldürmeden. Sevgilerle! (Tekrar söylüyorum bu duyguyu kaybetmeyin. Sevgiyi kaybetmek İNTİHARDIR.)