Bir Kitapla Bir Saatte Kendini BulmakEdebiyat
Soğuk derin bir denizin ortasında dibe çekilmek gibiydi tüm kitap. Herşey bulanık, yoğun, güçlü, karmaşık ama bir o kadar da açıktı ki. Hani bazı günler vardır nedensizce huzursuz olursunuz konuşacak biri olsun istersiniz ama aynı zamanda da kimseyle konuşmamak. Yalnız kalmak kafanızı toplamak herşeyi belirgin hale getirmek istersiniz. Karşınıza geçip kendinize okkalı bir tokat atmak istersiniz ama yapamazsınız. Çareyi düşünceleriniz oraya buraya savrulurken kalabalık sokaklarda koşarcasına yürümekte bulursunuz. Sanki yer ayaklarınızın altından kayar, yavaşça gökyüzüne yaklaşırsınız. Uzaksınızdır artık yürürken yanından geçtiğiniz duraktaki insanlardan, tezgahıyla kestane satan amcadan, gitarını tıngırdatan utangaç çocuktan. Ve bu ödüllerin en büyüğüdür, ne sorularınız sizi bulandırmaya cesaret edebilir şimdi, ne de en karanlık en yoğun düşünceleriniz. Tüm hisleriniz kaybolur. Tekrar var olduğunuzu fark edersiniz. Hatta bir anlığına adım atmayı dahi unutursunuz. Gözleriniz ellerinize gider. Hayretle bakarsınız et parçalarıyla kaplanmış hareket eden kemiklere. Ve yanınızdan geçen kadın size garip bir bakış atar sanki deliymişsinizcesine "Nesi var bunun, niye burada durmuş ellerini inceliyor?" aksine işte şimdi kendinizdesinizdir. Herşey yoluna girmiştir. Zihininiz bir su gibi berrak ve sakindir. Gecenin birinde elime aldığım bu kitap beni hemen bir sokağa fırlatıp yürütmeye başlattı. Duramadım. Durmamalıydım. Birinin yeniden var olduğunu hissettiği bir konuşmaydı bu, bölmemeliydim. Ona eşlik etmeli, onu dinlemeli, ve yok olmalıydım. Tezer Özlü'nün okuduğum ilk kitabıydı. Sanırım diğer kitaplarını da bir an önce okumalıyım. Uzun lafın kısası mutlaka okuyunuz. Belki benim gibi çok şey bulursunuz bu kitapta, belki sadece kitap gibi hissetmezsiniz. Yanınızda canla başla bir şeyler anlatan, zihni bulanık, denizin ortasında bir başına kalmış bir kadın görürsünüz. Belki de sadece birkaç düzine boş laf.
·
105 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.