Şeytanın Çırağı-Şiro Hamao
Şeytanın Çırağı 
Şiro Hamao
Öykü türündeki bu polisiye kitapta,her ne kadar yazar bu kitapta iki ayrı roman olduğunu iddia etse de, iki ayrı cinayet ele alınıp biri aslında kitaba adını da veren Savcı Tshuchidanın eski arkadaşı Eiizo Shimamuranın bir cinayete karışmasıyla başlar. Eizo Shimamura Savcı Tshuchidanın asla kavuşamadığı aşığıdır.Eizonun aşına kitapta fazlaca yer verilmiştir zira baş karakter Eizo aslında işlediği bu cinayete temelde sebebiyet verenin Savcı Tshuchida olduğunu ona yazdığı mektuplarla belirtmiştir. Bu arada Eizo bir eşcinseldir, yazarı olan Şiro Hamao, eşcinsel bireylerin haklarını savunan bir bürokrattır bu yüzden kitapta baş karakterin eşcinsel olmasıyla da konuya dikkat çekmişitir hatta dönemine göre normalleştirmiştir.
Kitabın ikinci öyküsünü birincisine göre daha iyi buldum. En azından baş karakter duygularını daha iyi ifade etmişti. İkinci öyküde de cinselliğe atfı ayrıca gözden kaçmıyordu.
Konuların işlenişi yönünden yorumlayacak olursam eğer, kurgu bütünlüğü yönünden zayıf bir kitaptı.Kitaptaki iki ayrı kurgunun da zayıf kaldığını ifade edebilirim. Diyalogların az olması,mektuplar ve her bir karakterin ağzından olayların kısa kısa anlatılması polise ruhunu yansıtamamıştı. Betimleme çok zayıftı,evet bu bir öykü olabilir ancak her öyküde yerinde betimlemeler var olmalıdır. Yazar, bu kurguyu bize öykü ile değil de romanla sunsaydı daha başarılı bir sonuç elde edebilirdi kanımca.
Bir japon klasiği ve ilklerden olduğu için teknik aksaklıklar ilk türk romanlarındaki gibi yoğundu. Kendimi Taaşuku Talat ve Fitnat okur gibi hissettim. Yazar da zaten döneminde öykü yazarlığı konusunda yoğun eleştiri almış, eleştirileri pek de haksız bulmadım.Polisiye
Şeytanın Çırağı Şiro Hamao
Öykü türündeki bu polisiye kitapta,her ne kadar yazar bu kitapta iki ayrı roman olduğunu iddia etse de, iki ayrı cinayet ele alınıp biri aslında kitaba adını da veren Savcı Tshuchidanın eski arkadaşı Eiizo Shimamuranın bir cinayete karışmasıyla başlar. Eizo Shimamura Savcı Tshuchidanın asla kavuşamadığı aşığıdır.Eizonun aşına kitapta fazlaca yer verilmiştir zira baş karakter Eizo aslında işlediği bu cinayete temelde sebebiyet verenin Savcı Tshuchida olduğunu ona yazdığı mektuplarla belirtmiştir. Bu arada Eizo bir eşcinseldir, yazarı olan Şiro Hamao, eşcinsel bireylerin haklarını savunan bir bürokrattır bu yüzden kitapta baş karakterin eşcinsel olmasıyla da konuya dikkat çekmişitir hatta dönemine göre normalleştirmiştir.
Kitabın ikinci öyküsünü birincisine göre daha iyi buldum. En azından baş karakter duygularını daha iyi ifade etmişti. İkinci öyküde de cinselliğe atfı ayrıca gözden kaçmıyordu.
Konuların işlenişi yönünden yorumlayacak olursam eğer, kurgu bütünlüğü yönünden zayıf bir kitaptı.Kitaptaki iki ayrı kurgunun da zayıf kaldığını ifade edebilirim. Diyalogların az olması,mektuplar ve her bir karakterin ağzından olayların kısa kısa anlatılması polise ruhunu yansıtamamıştı. Betimleme çok zayıftı,evet bu bir öykü olabilir ancak her öyküde yerinde betimlemeler var olmalıdır. Yazar, bu kurguyu bize öykü ile değil de romanla sunsaydı daha başarılı bir sonuç elde edebilirdi kanımca.
Bir japon klasiği ve ilklerden olduğu için teknik aksaklıklar ilk türk romanlarındaki gibi yoğundu. Kendimi Taaşuku Talat ve Fitnat okur gibi hissettim. Yazar da zaten döneminde öykü yazarlığı konusunda yoğun eleştiri almış, eleştirileri pek de haksız bulmadım.·
158 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.