Márquez'in kitaplarında kendinizi içinde kaybedeceğiniz zihnin sınırlarını zorlayan kurgularla karşılaşmıyorsunuz belki. Ama çok daha enteresan başka bir şey var satırlarda. Beş duyunuza birden hitap eden bir üslup karşısında hayretler içinde kalıyorsunuz. Çünkü seçtiği konuların hepsi insanoğlunun temel kaygılarını açığa çıkarıyor. Zihninizin bir köşesinde orada olduğunun bile farkında olmadığınız bir düğmeye basıyor. Zihniniz kamaşıyor.
Benim Hüzünlü Orospularım da aynen böyle. Yine insan doğasına ait temel bir kavramdan beslenmiş kurgusunda Márquez. Tensel ve tinsel aşkın mukayesesini ve belki de birbirini takip eden anlaşılması güç doğasını cinsellik, toplumsal ahlak ve insan psikolojisi gibi konular bağlamında irdelemiş.
Ruha kolayca sızabilen bir kitap. Hiç 90 yaşında olmamış birini -yani okuru- zamanda bir yolculuğa çıkarıyor. Başkişinin sesinden dinlenilen hikaye, fizyolojik ve ruhsal betimlemelerle okurun kolayca empati yapabilmesini sağlıyor.
Yalın fakat çok güçlü, canlı ve net tasvirleri ile sizi hikayenin mekanına çekiyor. Sanki Rosa Cabarcas'ın evine gitmek için sizin önünüzden geçip gidiyor kahramanımız.
Márquez'in mürekkebi gerçekten sihirli. Kalemi ise öyle kıvrak ki.. Bu gösterişsiz ama mükemmel tekniğin yarattığı etkiye hayran kalmamak mümkün değil.
Belirli bir seviyeyi yakalamış okur grubu için sürekleyicilik bakımından oldukça tatmin edici. Hikayeyi uzatmak adına gereksiz tekrarlara düşülmemiş olması , ağdalı ve uzun uzadıya tasvirlerle okuyucuyu boğmaması bile Márquez'in kendinden emin üslubuna bir kanıt.
Tam da burada, çevirmen İnci Kut'u takdir etmemek büyük haksızlık olur. Márquez'in büyülü üslubunu dilimize aktarışındaki özen, seçtiği kelimelerin okurda yaşattığı etkiden anlaşılıyor.
Kendisine duygu ve düşünceleri arasında sıkı bir yolculuk armağan etmek isteyen herkesin kesinlikle okunması gereken bir yazar Márquez.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.