İyilik yapmak kötülükten geçiyorsa, buna iyilik denilebilir mi?Edebiyat
Cemal Süreya’nın “1944 yılında Dostoyevski’yi okudum. O gün bugün huzurum yoktur.” dediği gibi ben de, 13 yaşında Dostoyevski’yi okuduğum, Raskolnikov’u tanıdığım günden bu yana huzurum yoktur...
Realist bir yazar olmasından ötürü, Dostoyevski’yi okurken dünyanın bütün acısını çekme isteğinize engel olamazsınız. Gerçekleri bir tokat gibi suratınıza çarpmaktan çekinmez çünkü...
Gelelim Dostoyevski’nin başyapıtı olan Suç ve Ceza’ya... Dostoyevski, Suç ve Ceza’da toplumdaki hastalıklı insan ilişkilerini sarsıcı bir biçimde ortaya koyarak toplumsal bir bilinç yaratmaya çalışmıştır. Romanın her bir parçası eşsiz, özgün karakterlerden, farklı temalardan ve Raskolnikov’un ruhsal süreçlerinden oluşuyor. Ayrıca her bir bölüm başkasıyla bağlantılı ve okuyanı merak içinde bırakan beklenmedik, dramatik sonları var...
Ben Raskolnikov’u edebiyatın Mona Lisa’sı olarak görüyorum. Kendisi, edebiyat için o denli önemli bir karakter. Ona göre, eğer iyi bir amaca hizmet edilecekse, suç işlenebilir. Tam da bu düşüncesi onu suç işlemeye itiyor ancak daha sonra işlediği bu suç, amacına ulaşamayıp ruhsal çöküşler yaşamasına neden oluyor. Burada insan ister istemez soruyor: Acaba ‘iyi’nin ve ‘iyilik’in ölçüsü nedir? İyilik yapmak kötülükten geçiyorsa, buna iyilik denilebilir mi? İyi bir toplumun kurulması kötülerin ortadan kaldırılıp iyileri yaşatmaktan mı geçer, yoksa kötülerin üremesini önlemekten mi? İşte kitabı okurken kendinizi bunlar gibi pek çok derin ve mistik sorular sorarken bulabilirsiniz.
Uzun zaman etkisinden çıkılamayacak, okurken heyecanınızı sürekli diri tutacak bir roman. İkinci okuyuşum fakat birkaç ay sonra yine Raskolnikov’u özleyip tekrardan okuyabilirim :)
Keyifli okumalar. Kitaplarla kalın!
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.