Raskolnikov'un varoluş sorgusu, katılaşmış ve sonrasında tamamen sıvılaşmış dinmeyen öfkesi öldürme içgüdüsüne varan kendine nefret duygusunda sonlanan bir halde karşımıza çıktı. Bir katilin kaygı, öfke, üzüntü, varoluş sorgulamasına yakınen tanık olduk.