Kör oldum... Kör oldum... Gözlerimin önünde süt beyazı sonsuz sayfalar ve ardı arkası kesilmeyen virgüller var... Ötesi yoğun bir sis bulutu... Her şey birdenbire oldu; görüşümü, anlayışımı, duygularımı, onurumu, insanlığımı hepsini birdenbire kaybettim. Körlüğümün, açlığımın arkasına sığındım ve ben ben olmaktan çıktım. Belki de görmeyince her şey sanıldığından çok daha kolaydı. Belki de her şeyi görebilen o bir(!) kişinin hepimizden çok yardıma ihtiyacı vardı...
··
12 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.