Kitabı yeni okudum ve amacım bir inceleme yazmak değil. Kitaba puan da vermeyeceğim. Kitabın çok abartıldığını düşünüyorum, yüksek beklentilerle başlayıp hayal kırıklığıyla bitirdiğim bir kitap oldu ne yazık ki. Uzun cümleler, fazlaca kullanılan virgüller, tekrar eden cümleler kitabı okurken beni çok yordu. Kitabın bazı kısımları insanı düşünmeye iten, derin anlamlı cümleleri de barındırıyor. Ama genel olarak çoğu şey havada kalıyor. Ahlaki yargılar kişiden kişiye değişebilir fakat doktorun eşi; doktorun bir gece koyu renk gözlüklü genç kızın yatağına yöneldiğinde, aldatılışını sessizce izleyip hiçbir şey olmamış gibi davrandığından (üstelik yanlarına gidip kızla duygusal bağ kuruyor ve doktor pişkin pişkin 'yatağımıza dönüyorum' diyerek kalkıyor) beri kitaptan soğudum. Ayrıca vicdansız körler koğuşunun kadın isteğine doktorun çok rahat bir şekilde yemek karşılığı eşini göndermesi de ayrı bir konu.
+ herkes kör olmuşken doktorun eşi neden kör olmadı?
+nasıl birdenbire herkes görmeye başladı?
…
Aradan geçen zaman ve aklımda kalanlarla incelememe bir ekleme yapmak istiyorum,
Kitaptaki salgın zamanı yaşananlar ve 2023’teki depremden sonra yaşananlar birbirine benziyor. İnsanların beklenmedik şeyler yaşandığında (afet gibi) ne kadar farklı hareket edebileceği, korkunun insanlara neler yaptırabileceği ve belirsizliğe karşı hayatta kalma mücadelesi kitapta güzel ele alınmış.
…
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.