Tolstoy’un altı ayrı öyküden oluşan bu kitabı, çok kısa sürede okunabilen bir eser. Öyküler birbirinden bağımsız, akıcı ve sade. Ortak noktaları ise insanın temel meseleleri: sevgi, merhamet, iyilik, ahlak ve insanın içindeki iyi olma isteği.
Dikkatimi çeken nokta, hemen her öykünün bir yerden sonra inanca ve İncil’e bağlanması. Tolstoy, yaşamın anlamına dair verdiği mesajları kutsal metinlerin içinden çıkarıp yeniden yorumluyor. Bunu yaparken okura açıkça “iyi ol”, “affet”, “sevgiyle yaklaş” demiyor ama hikâyelerin sonucu hep bu değerlere bağlanıyor. Dolayısıyla kitap, hem ahlaki hem de manevi bir hatırlatma niteliğinde.