Pelin
@pelin_k
Kitap okuma alışkanlığını yeniden kazanmaya çalışan, burayı not defteri olarak ve içinden geldiği gibi kullanmak isteyen biri.
Psikolog
19 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsan Neyle Yaşar?
Tolstoy’un altı ayrı öyküden oluşan bu kitabı, çok kısa sürede okunabilen bir eser. Öyküler birbirinden bağımsız, akıcı ve sade. Ortak noktaları ise insanın temel meseleleri: sevgi, merhamet, iyilik, ahlak ve insanın içindeki iyi olma isteği.
Dikkatimi çeken nokta, hemen her öykünün bir yerden sonra inanca ve İncil’e bağlanması. Tolstoy, yaşamın anlamına dair verdiği mesajları kutsal metinlerin içinden çıkarıp yeniden yorumluyor. Bunu yaparken okura açıkça “iyi ol”, “affet”, “sevgiyle yaklaş” demiyor ama hikâyelerin sonucu hep bu değerlere bağlanıyor. Dolayısıyla kitap, hem ahlaki hem de manevi bir hatırlatma niteliğinde.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yüzbaşının Kızı: Marya İvanovna
Yüzbaşının Kızı, beklediğimden çok daha akıcı ve sürükleyici bir okuma oldu. Tarihi bir dönemde geçmesine rağmen anlatımın sadeliği sayesinde hiç yabancılık çekmedim. Karakterlerin duyguları o kadar doğal verilmiş ki kendimi onların arasında hissettim. Rus edebiyatına ilk kez adım atarken tedirgindim ama kitap bana “klasikler bazen korktuğumuz kadar zor değilmiş” dedirtti. Kısacık ama etkisi uzun süren, iyi ki okumuşum dediğim bir eser.
Emanet Çocuk…
İsimsiz kız,
Kinsellalar; Bay John ve Bayan Edna .
Daha sonra baktığımda hatırlamak ve bu sayfada kendime bir not olarak bırakmak istediğim için , Spoiler vermeden, kitabın arka kapağında yazdığı kadarıyla bahsetmek istiyorum,
“ Küçük, isimsiz bir kız çocuğu, kendi ailesi tarafından daha önce hiç tanışmadığı çocuksuz Kinsella çiftine bırakılır. ‘Emanet Çocuk’ , yeni ve geçici evindeki ilk günlerinden itibaren kendi iç dünyası ve duygularını tanımanın yanı sıra, ‘aile’ ve ‘ ev’ denilen şeylerin daha önce hiç tecrübe etmediği olanaklarını, özellikle de dalgalı yaşam denizindeki yol göstericiliğini ve iyileştirici yanlarını da keşfetmeye başlar. “
Bir solukta okunabilecek bir kitap , sade bir dille yazılmış ve okurken akıp gidiyor. Benim gibi çabuk sıkılan kişilere bu kitabı gönül rahatlığıyla önerebilirim. (Hastanede kolumda serum varken okumaya başlayıp o halde yarısını okuduğum kitap :) )
Kitabı yeni okudum ve amacım bir inceleme yazmak değil. Kitaba puan da vermeyeceğim. Kitabın çok abartıldığını düşünüyorum, yüksek beklentilerle başlayıp hayal kırıklığıyla bitirdiğim bir kitap oldu ne yazık ki. Uzun cümleler, fazlaca kullanılan virgüller, tekrar eden cümleler kitabı okurken beni çok yordu. Kitabın bazı kısımları insanı düşünmeye iten, derin anlamlı cümleleri de barındırıyor. Ama genel olarak çoğu şey havada kalıyor. Ahlaki yargılar kişiden kişiye değişebilir fakat doktorun eşi; doktorun bir gece koyu renk gözlüklü genç kızın yatağına yöneldiğinde, aldatılışını sessizce izleyip hiçbir şey olmamış gibi davrandığından (üstelik yanlarına gidip kızla duygusal bağ kuruyor ve doktor pişkin pişkin 'yatağımıza dönüyorum' diyerek kalkıyor) beri kitaptan soğudum. Ayrıca vicdansız körler koğuşunun kadın isteğine doktorun çok rahat bir şekilde yemek karşılığı eşini göndermesi de ayrı bir konu.
+ herkes kör olmuşken doktorun eşi neden kör olmadı?
+nasıl birdenbire herkes görmeye başladı?
…
Aradan geçen zaman ve aklımda kalanlarla incelememe bir ekleme yapmak istiyorum,
Kitaptaki salgın zamanı yaşananlar ve 2023’teki depremden sonra yaşananlar birbirine benziyor. İnsanların beklenmedik şeyler yaşandığında (afet gibi) ne kadar farklı hareket edebileceği, korkunun insanlara neler yaptırabileceği ve belirsizliğe karşı hayatta kalma mücadelesi kitapta güzel ele alınmış.
…
