Eserin ilk sayfasını okuduğumda hayatıma dokunacağını, kendi hayatımdan parçalar bulacağımı anlamıştım. Her hikayesinde kendimden izler gördüğüm ve üzerine düşündüğüm olaylar silsilesi beni alıp başka duygulara başka hayatlara götürdü. Mesela dünyanın herhangi bir yerinde hayatına son vermek isteyen bir insan vardır fakat onların ne gece yarısı kütüphanesi ne de Bayan Elm' i var. Bu insanlar dünün kalemiyle yazdığı pişmanlıklar kitabını okumaya başladığında aslında kaderin kalemiyle kurtuldukları insanların kitabını yazdığını farkediyor. Bu farkındalık insanın içindeki ağırlığı tüy misali hafifletiyor ve kuş misali yarınlara kanatlandırıyor. Yarınlara korkusuz ve ümitle baktıran, kurgusu mükemmel bir baş yapıt. Sevgilerimle..