İKİ ŞEHRİN HİKAYESİ / CHARLES DİCKENS
"Gelmiş geçmiş en iyi günlerdi, gelmiş geçmiş en kötü günlerdi; hem bilgelik çağıydı hem ahmaklık; hem inancın devriydi hem şüpheciliğin; hem Aydınlık hem Karanlık bir mevsimdi; umudun baharı, umutsuzluğun kışıydı; hem her şeyimiz vardı hem hiçbir şeyimiz yoktu..."
iki şehrin hikayesi Londra ve Paris … Yalnızca iki şehrin değil ihtilalin , burjuvanın ,Fransız devriminin ve o dönemde yaşamış halkın hikayesi aynı zamanda.
Roman tarihi bir zemin üzerine yayılarak yazılmış bu yüzden ana hatlarını tarihten sahneler oluşturmakta. Fakat Klasik tarih kitaplarının bize vermediği yoksulluğu, nefretİ, acıyı birey içi psikolojileri veriyor . Bunların her biri dolu dolu bir eser okumakla beraber biz okuyuculara cevap arama imkanı da sunuyor. .
Bu zemin üzerine kurulu olan roman doktor Manette, kızı Luice ve Darnay'ın hikayeleri üzerinde anlatılıyor.
Adaletin olmadığı, kadınların göze battığı, burjuva ve aristokrasinin çatışması arasında kalan biçare çırpınmakta olan bir halk…Açlık, sefalet ve her gün suçsuz yere idam edilerek rüzgarlarla süzülen cansız bedenleri içinde yaşayan şehirler…
Tüm bunların arasında kurgusal karakterler ile ele alınan duygusal olaylar fazlasıyla etkileyici. Özellikle Sydney in aşkına değinmek isterim. Fedakarlığı ve salt sevgiye sahip bu karakter o kadar kıymetli hisler uyandırıyor ki sevgisi için kendi hayatından vazgeçmesinden daha öte bir şey olduğunu anlayabiliyorsunuz . Ben Sydney karakterini Quasimodo'ya benzettim . Çünkü o da yaşamını Esmeralda'nın ölüsü yanında ölümü bekleyerek bir katedralin mahzenin de feda etmişti .
Sydney in ölümden önce son söylediği cümleler de bu yüzden fazlasıyla anlamlı.
"Bu şimdiye dek yaptığım en iyi, en doğru şey ve bu yolun sonu, şimdiye dek hiç bilmediğim kadar güzel, çok güzel bir uyku."
Dünya edebiyatının en önemli klasiklerinden olan bu eser okunmalı farkına varılmalı ve sindirilmesi gereken bir kitap oldu benim için .
·
343 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.