Kendini tekrar eden verimsiz döngüler içinden kurtulamayanlar için yazılmış gibiydi. Bastian Kalesinin ve çölün gizemli havası hikayeye hoş bir atmosfer katmıştı. Sonlara doğru hayatın sıradanlığını ve insanın beklentilerini, kendini aldatmalarını o kadar açık şekilde anlatmış ki buruk bir hisle okumaya devam ettim. Her kitabı bir diğerine benzetmek onu sığlaştırmak mıdır bilmem ama Oblomov'u anımsattı. Değişim için bir çaba göstermeden hayatına devam etmek ve sonunda onun sana verdikleriyle yetinmek, bu iki kitabın ortak konusu. Her ikisinde de ana karakter yalnız ve toplumdan kendini tecrit etmiş. Ama romanın konusunun yalnızlık değil hayata tutunma mücadelesi olduğunu düşünüyorum. Güzel bir okumaydı.
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.