Bir kez daha anladım ki bir hikayeyi anlamlı kılan sonuna dair beklentilerinizin karşılanması değil,hikaye sürüp giderken her şeyin tam hayatın içindeymiş gibi ilerlemesi.Sonu da tıpkı hayat gibiydi.Ne fazla ne eksik.Hikayenin ilerleyişi çok yavaş olsa da ben çok sevdim.Hikayenin öznesini anlamaya çalıştım. Hem anladım hem çatıştım kendi içimde.Gerçek hayatta da böyledir.Japonya, bize çok uzak bir ülke olsa da birey-toplum arasındaki çatışma, tüm Doğu toplumlarıyla ortak bir temayı taşıyor.Modernitenin getirdiği tüm toplumsal değerlerle,aidiyet bağının olduğu toplumun değerlerinin arasında sıkışmış bireyin baş dönmeleri,sancıları,buhranları, sessiz başkaldırışları..
·
1.124 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.