·128 syf.··Beğendi
···Okunma: 15 Mart 2023 15:38 Birçok insan barındıran çevremize karşılık içimizde taşırız yalnızlığımızı biz bazılarımız. Issız tenhalara çekilir ruhlarımız kendimizin bile tanımlayamadığı bir noktaya. Bu hikaye bizim..
Kitap doğuştan bu dünyaya ait olamayan birini konu alıyor. Bazılarımız vardır ki yaşadıkça ölümünü hızlandırır sadece. İlerlemek onları gittikçe dibe çeken bir bataklıktır. Çünkü insanlar, nasıl yaşayacakları konusunda bilgi sahibiymiş gibi dünyaya gelirler. Deneyimleri onlara yaşamak kazandırsa da içgüdüleri sanki deneyimlerini önceden programlamıştır. Gel gelelim karakterimize. O nasıl yaşanacağını sezinleyemen ve çok derinlerde sadece kendisiyle baş başa kalarak hayatını sürdüren biridir. Sorun yaratılışından gelmesiyle birlikte bunu asla ne tanımlayabilir ne aşabilir. Ölmek ve kendini hiçliğe kavuşturma arzusu içinde kötücül düşmanıdır. Çünkü yaşamakla alakalı hiçbir şey onun ilgisine kavuşamaz. Her şeyi zorla yaptığınızı hayal edin. Zorla kalktığınızı, zorla yediğinizi, konuştuğunuzu, çalıştığınızı hatta zorla eğlendiğinizi. Böyle bir hayat ne kadar sürdürülebilir? ve sonuçları ne olur?
Kitap 'yaşam var ve ben bu varlığı aşmak için yaşıyorum, yaşamı öldürmek için,' gibi hissettirdi.
Tahmin edeceğiniz üzere bu tür negatif enerjiyle doğanlar daha kendi içlerindeki düşmanın ölüm tehditlerini aşamazken topluma çağrılırlar. Toplum... 'Ferdi ahlak, yetenek ve insani yetilerin sınak noktası'. Peki ya içimizdeki ses bu kadar gürültülüyken nasıl başkalarını dinleyebilir onlarla iletişim kurabiliriz? İşte bu yüzden topluma adapte olamayan birey, insani olarak çöküşünü hazırlar. Zamanla oturmuş sistemin ferdi olamazsan sistem seni kötü, gereksiz veya başka bir gerekçeyle mutlaka kendinden soyutlar ve sana da böyle olduğunu inandırır. Bu tabii ki kendi ruhlarına kapalı kısılmış insanlar için geçerli. Konumuzun dışındaki durumlarda kötü olduğun için de dışlanabilirsin. Ek parantez açmak zorunda hissettim çünkü bu yazı kötü veya ıssız adam güzellemesi değildir.
Evet arkadaşlarım kitabın ruhu bana bu şekilde hissettirdi. Bu hislerle okudum , olay örgüsü tabii ki başka.. Mutluluğu yakalamak için çalışmakla kalalım:))