Peyami Safa'nın olabildiğince akıcı ve anlamlandırılamadığı için değil de büyüsünü tekrar hissetme ümidiyle cümlelerini tekrar tekrar okutan kitaplarından biri...
Kitabın edebi doyuruculuğuna söz söylemek mümkün değil. Ancak dönemi de gayet iyi yansıtan batılılaşma sorununu ele alış tarzındaki haksız gördüğüm birkaç yanı var.
Öncelikle kitabın içindeki hiçbir kültürün diğerinden üstün olmadığı ve Doğu-Batı kültürünün birbirinin eksik yönlerini tamamlayıcı ve kendince yüce değerlere sahip olduğu fikri gayet akla yatkın.
Ancak kitabın baş karakteri Neriman'nın batı kültürünü yansıtan adetlere olan hevesinin insanın vücudunu ele geçiren bir virüsmüş gibi yansıtılması bana haksız bir yargı izlenimi verdi.
Neriman'nın Batılılaşmaya yönelik bakış açısının onun kendi kültürünü ve insanını hor görmesine yol açmasının yozlaşmış bir eğilim olduğu eleştirisine hak versem de insanın ancak kendi kültürü içerisinde maneviyatı bulabileceği fikri bana bütünüyle yanlış geldi.
Öte yandan kitabı okurken bana en çok ilham veren şey kitaptaki sözcük zenginliğiydi.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.