Şafak Kulesi- Cam Şato 6 / Kitap YorumuEdebiyat
Bugün size Chaol’un sabrımı zorladığı Şafak Kulesi ile geldim. Chaol’un genelde sevilmediğini biliyordum fakat ben her zaman ona karşı sabırlı ve anlayışlıydım. Bu kitap ise ondan soğumam için yeterli oldu. Sinirimi dile getirirken spoiler vereceğim maalesef. Bu yorum spoilerlı bir yorum olacak. Kitabın konusuna geçmeden bu kitapta Aelin’in, Rowan’ın falan filan olmadığını söylemem gerekiyor. Kitap Chaol, Nesryn ve Yrene’nin gözünden, Aelinlerden uzakta bir yerde geçiyor.
Konuya geçelim.
“Chaol ve Nesryn, Erilea’yı kurtarmak için, son umutlarına doğru yola çıktılar. Güney Kıtası’nın Kağan’ının devasa ordusuna ihtiyaçları var. Chaol’un iyileşmeye, Nesryn’ın kararlı bir ilişkiye ihtiyaç duyması gibi. Işıltılı kent Antica onları bekliyor. Burada sadece Erilea için değil kendileri için de şifa arayacaklar ve keşfettikleriyle baş etmekte çok zorlanacaklar. Chaol, Adarlan’dan nefret eden şifacısı Yrene ile anlaşmaya çalışırken Nesryn bir ittifak umuduyla prens Sartaq’la konuşuyor. Bu sırada Asya ve Türk kültürünün esintileriyle yaratılmış yeni toprakları keşfediyoruz.”
Kitabı iki kelimeyle tanımlayacak olsam ‘karşılıklı aldatma’ diyebilirdim sanırım. Nesryn ile Chaol’un dengesiz ilişkileri, Chaol’un kendine acımasından ve boş gurur yapmasından kaynaklı. Kendine acıması bile Nesryn’i kendinden uzaklaştırması için bir neden değildi. Yrene, Chaol’a her anlamda şifa olurken Chaol bir ilişkisi olmasına rağmen Yrene’ye yaklaşımı… Sabır diledim gerçekten. Nesryn’e tam üzülürken bunu fark edip hiçbir şey dememesi ve gurursuzca Chaol’da fark ettiklerini sineye çekmesi… Aşk üçgeni beni bitirdi gerçekten. Chaol’dan soğudum bu kitapta.
Bir de Prens Sartaq var… Nesryn gerçekten öyle birini hak ediyordu. Sartaq o kadar tatlı ki! Onun olduğu kısımları okurken çok büyük bir zevk aldım.
Bu kitapta nihayet Valglerle ilgili kilit noktalar açıklığa kavuşuyor. Fandomda spoilerını yemiş olduğumdan bazı noktalarda hiç şaşıramadım ama spoiler yemeseydim şaşırırdım. Kitapta Türk kültürünün esintilerini görmek beni aşırı sevindirdi.
Kendimi evimde gibi hissettim okurken. Kitapta bozkurt lafı görünce ‘asın bayrakları asın’ moduna girecektim az daha.
Yani, bitsin artık diye okudum kitabı biraz. Yoksa elimde bu kadar akıp gitmeyebilirdi. Kitap 100-200 sayfa daha kısa olabilirdi diye düşünüyorum. Yine karakterler arasındaki ilişki gelişiminin tadını alırdık yani. Bu raddeye gelmişken, seri bitmek üzereyken de pek puanlama yapasım yok ama içime sinmeyen bir puan bırakayım bari.
7/10
··
1.415 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.