Öncelikle şunu söylemeliyim ki okurken kendimi bulduğum, sanki kelimeleri kâğıda değil de ayna karşısında kendime söylüyormuş, kendimle konuşuyormuş gibi hissetmeme vesile olan ve iç dünyamı yüksek sesle haykıran bir yazara denk geliyorum.
"Duvarlarımın gerisine dönmem gerek. Gökyüzü altındaki yaşam bana göre değil. Ben gökyüzüne ancak duvarlarımın gerisinden bakabilirim. "
Tezer Özlü okumak için ne geç kalmış ne de çok erken okumuş gibi hissediyorum. Tam vaktinde tam yaşımda okuduğumu varsayıyorum.
Tezer ÖzlüYaşamın Ucuna Yolculuk