başta çok tatlı ve güzel ilerleyen fakat sonrasında bizi derin bir hüzne boğan bir kitap... çocukluk aşklarını okumak çok hoşuma gidiyor ve bu kitapta da çok güzel bir şekilde yazılmış. beş yaşından beri her anı birlikte geçirmişken ayrılmalarını okumak bizim için de zordu. Poppy'nin neden iki ay sonra iletişimlerini kestiğini ben tahmin etmiştim bu yüzden şaşırtmadı beni ve Rune'un geri döndüğünde değişmiş olması bir tık içimi parçaladı... öfkesine yenik düşmesi herkes açısından üzücüydü ve beni en çok üzen Alton ile ilişkileri oldu bu durumda. daha çok küçük bir çocuktu ve tek istediği abisinin ilgisiydi. onun olduğu sahneleri okumak da duygulanıp ağlamama sebep oldu. açıkçası Rune'u başta çok güzel tanımışken devamında kötü çocuk klişesine dönmesini istemezdim bu beni biraz rahatsız etti. ve kitaptan mı yoksa benden mi kaynaklı pek emin değilim ama bir ara rs'ye gireceğim sandım, o sayfaları okurken akmadı bende. onun dışında gayet güzel, yürek burkan bir hikâyeydi. en başta Poppy ve Rune için ve diğer tüm yakınlar için çok zor bir durumdu. ben nedense yazarın bizi şaşırtmasını beklemiştim bu yüzden bir süre farklı beklentilere girdim ama ilk düşündüğüm gibi ilerledi ve öyle bitti kitap. çok güzel sahneler vardı özellikle kumdaki ayak izleri olayı çok hoşuma gitti. Rune'un Poppy için yaptıkları, onun yüzüne bir gülümseme kondurabilmek için gösterdiği çaba öyle güzel, öyle tatlıydı ki. genel olarak sevdiğim bir kitap oldu. masum, duygu yüklü ve iç acıtan bir kitap okumak isterseniz bunu önerebilirim. bir yerden sonra artık gözyaşlarından zorlukla okumaya devam ettiğim ve durumları düşündükçe beni daha çok üzen bir kitaptı. yaşadığımız her bir anın ne kadar değerli ve özel olduğunu, sevdiklerimize karşı tutumumuzun ne kadar önemli olduğunu bize anlatan ve Poppy gibi bir karakter sayesinde tüm olumsuzlukların içinde bile olumlu yönleri görmenin önemini anlatan güzel bir romandı.
·
2.433 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
