KumarbazEdebiyat
Uzun zamandır Dostoyevski okumamıştım. Bu sene Dostoyevski'nin bütün kitaplarını okuma serüvenine katılma kararı almıştım ve bu serüvenin ilk kitabı Kumarbaz oldu. Cidden kaliteli bir adam her seferinde hayran kalıyorum.
Neyse kitabımıza gelelim:
Aleksey İvanoviç, Polina'ya nasıl bir tutkuyla bağlıysa kumara da öyle tutkuyla bağlanmıştı. Hatta daha da fazla olabilir şöyle bir cümle kurmuştu; " Gece boyunca Polina'yı bir kez olsun düşünüp düşünmediğimi hiç hatırlamıyorum." Paraları kazandıktan sonra nereye koysam diye düşündü asılında para göz birisi değildi yine de para hırsı oluştu. Hatta bu hırs büyük tutkusu olan Polina'yı bile unutturuyordu.
Bir zaman sonra sürekli kumar oynayınca aklıma büyükanne geldi. Bütün parasını kaybeden büyükannenin yanındaydı ve ona engel olmaya çalışıyordu ama büyükanne yine de kimseyi dinlemiyordu aynı şeyleri kendisi de yaşadı. İkisini de masadan kaldıran şey kazanmaları değildi hırslarının sonucuydu.
Kitabın sonlarında artık hiçbir şeyi kalmamıştı ama o yine de neden küllerimden doğmayayım ki diyordu. Her şeyini kaybetmiş bir adam küllerinden doğmak için yine masaya oturdu. Açıkçası bu durum beni cidden üzmüştü. Astley belki haklıydı ama ağır konuşmuştu buna rağmen yine de o masaya oturdu ve bir guldeni kaldı sadece bir gulden ama tutkusu yüzünden bir guldenle de oynadı. Bu sefer kazandı fakat ben buna sevinemedim. Fakat kahramanımız; "ya o esnada kaybetseydim" diye kendini övdü.
Yarın her şey bitecek dedi ama ben nedense güvenemedim. İsviçre'ye Polinaya gideceğini hiç düşünmüyorum. Sonuç olarak parası vardı gitmek istese ilk tutkusuna gidebilirdi. Ne yapıp eder yine kumar oynamaya gidecektir.
Kitabı okuduktan sonra benim de böyle bir tutkum var mı diye düşündüm ve kendime çeki düzen vermeye karar verdim. Her şeyimi böyle bir tutku için kaybetmek istemiyorum.
~ İyi okumalar...
·
24 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
