Nermin Yıldırım'ı daha önce dergilerde okumuş, adını çok kez duymuştum. Ama okuduğum ilk kitabı oldu.
Unutma Beni Apartmanı. Baş kahraman Süreyya. Ne aradığını bilmeden arayan Süreyya. İnsanlara ve mekanlara bağlanmaktan korkan, bağlanacağını hissettiği zaman kaçan Süreyya.
Kitabın akışını, karakterlerin hikayesini çok sevdim. Zaten o kadar çok şeye değinilmiş ki kitapta mutlaka sizi etkileyebilecek bir şeyler bulabiliyorsunuz. Ayrıca başkahraman bir yazar olduğu için roman içerisinde roman okuma fırsatımız da oluyor. Bu sayede iki üç karakterin daha hayatına tanıklık etmiş oluyoruz. Özellikle o kısımları okumak çok keyifliydi.
Yazar ülkemizin siyasi tarihine ve dünya tarihinde yaşanan önemli olaylara çokça değinmiş. Şu dönemde okumamdan sebep beni en etkileyen kısmı depremler hakkında yazdıklarıydı. Çünkü ülkemizin tarihinde yaşanan depremlerin neredeyse hepsinden bahsetmiş. 99 depremine İstanbul'da yakalanmış başkahraman aracılığıyla depremde neler yaşandığını anlatmış. Bu konuyla alakalı şu alıntıyı da eklemek isterim.
"Zaman, mekan ya da depremin şiddeti değişse bile insanların içine düştüğü çaresizlik hiç değişmiyordu."
Ve en sevdiğim alıntıyla da yazımı sonlandırıyorum. "Herkesi bir yere getiren ve orada kalmaya gönüllü kılan yahut zorlayan bir sebep olduğuna inanıyordum bazen. Hiçbir şeyin tesadüf olmayışı, kuşkusuz tesadüf değildi."
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.