İnsanlığımı yitirirken, OSAMU DAZAİ’nin uzun yıllara yayılan edebi intihar mektubunun son bölümü
İyi bir aileden gelen çocukluğundan beri kendini soyutlamış korkak,başarız bir birey olarak büyüyor uyumsuzluğu yetişkinlik dönemindede devam e
den karakter insanlardan,konuşmaktan korktuğu için kendini “soytarı”ismiyle anıyor ancak bu şekilde iletişim kurabiliyor.
Düşünüldüğünde toplumlaydı tüm sorun topluma hiç bir zaman ayak uyduramıyor ve şu sözler yazılıyor
Toplum bunu kabul etmez.
Toplum değil, sen kabul etmezsin.
Eğer böyle yapmaya devam edersen, toplum sana iyi davranmaz.
Toplum değil yani sen.
Toplum seni canlı canlı gömer.
Toplum değil. Beni gömecek olan sensin, değil mi?
(Syf 77)
Dazai’nin yaşadığı karanlığı karamsarlığı tutunduğu yollarda ki yanlışları alkol uyuşturucu kadın onu daha fazla batırıp dibe çekiyor Çaresizliğini idrak edincede ölüme başvuruyor.
Sade bir anlatım çokk fazla gereksiz abartılmış bir kitap trajik bir yaşam.
·
126 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.