Fournier'in okuduğum üçüncü kitabıydı. Dilini çok seviyorum. Biraz mizah biraz melankoli. Hayatın hepimizin yaşadığı ya da yaşaması muhtemelen pişmanlıkları, mutlulukları mizahi bir dille birine anlatır gibi kısa kısa anlatıyor, bu yönüyle bence okuyucuyu sıkmıyor da. Fournier, günümüz dünyasında çok ciddiye alınması gerektiği düşünülen çoğu kavramla ilgili aykırı düşüncelerini mizahi bir dille, insanı rahatsız etmeyen bir iğnelemeyle dile getiriyor. Ben bu yazara mutlaka şans vermenizi öneririm.