gidememeye ait olmakRoman
tuğba doğan'dan 130 sayfalık bir modern tutunamama hikayesi.
kitabımız salih karakteri çevresinde dönen üç bölümden oluşuyor. ilk bölüm nefaset lokantası'nda bir veda yemeği. salih gitmek isteyenlerden, gitmeye and içenlerden biri. bu ülkeye, bu topraklara ait hissetmeyen ama nereye ait hissettiğini de bilmeyen. gittiği yerde mutlaka taşı gediğine koyacak bir aitlik bulacağı umuduna tutunan biri. benim gibi biri. o yüzden çok sevdim salih'i daha ilk sayfadan. salih'i anlamak, hikayesinin için girmek hiç de zor olmadı benim için. ikinci bölümde ise salih'in yanı sıra nihan'ın hikayesine tanık oluyoruz. bu tanıklık süresince salih ile nihan arasındaki dinamiği iç sızlatan bir imrenişle izlerken onlara yaklaşan üzücü sonu sezer gibi oluyoruz. çünkü salih bu, o ait olmaz, o mutlu olmaz. o bu dünyaya neredeyse'leri yaşamak üzere gelmiştir. üçüncü bölümde de bu neredeyse'lerin temeli olan çocukluğu görüyoruz zaten. hikaye bir bütün oluyor.
salih'in bugününden başlangıcına giden zaman sarmalında bir o yana bir bu yana onunla beraber salınırken, onun cüce'sinin bizim cüce'mizle kardeş olup olmadığını bile sorguluyoruz.
çünkü her bir cümle okuyucuya o kadar iyi işliyor. her bir sayfada hikayenin içine girmeyi bırakın, hikaye sizmişsiniz gibi hissediyorsunuz. bence bu edebiyattır.
nefaset lokantası bence çok güçlü bir metin. yüz sayfaya yakın bir hikayenin içinde barındırması gereken her bir ögeyi en iyi haliyle barındırıyor. kitabın karakterleri, dili ve ruhu bir bütün olarak inanılmaz hissettiriyor. ben çok sevdim. bu kitabı herkesin okuması isterim. mutlaka edinin, okuyun. salih'le mutlaka tanışın derim.
her kitaba söylemem bunu ama bir gün nefaset lokantası'nı da çok satanlarda görmek ümidiyle.
·
227 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.