Sosyal medyadaki yazılarını da severek takip ettiğim Hatice Hanım’ın okuduğum ilk kitabıydı. Çok severek, duygulanarak okudum her bir öyküyü.. Sıkmadan, merak ettirerek, hüzünlendirerek ve bazen gülümseterek okutuyor öykülerini. O kadar içine alıyor ki bazen karaktere sarılıp beraber ağlamak geliyor içinizden.
Kitabın sonunda kızı Meva için yazdığı bölüme kalbimi bıraktım. “Sarılmalarımızdan yastık yapıyorum, hayat boyu sırtına koyup yaslan diye.” Rahmetli annem yaşasaydı, eminim bizim ilişkimiz de böyle güzel olurdu. Rabbim tüm kız çocuklarına böyle güzel anne kız ilişkileri nasip etsin, o güzel kızlar her zaman, her koşulda yanlarında annelerinin olduğunu bilsin, kendilerini yalnız hissetmesin.. Çeyiz