Kitabı okumaya hevesle başlamadım aslında. Ama okuduktan sonra iyiki okudum dediğim bir kitap oldu. Her zaman anlatılan aşk masallarının dışında. Aşık olduğu kadını kaybettikten sonra adamın yaşadığı varoluş ağrıları. . Çocukluk travmaları ve erken vedalaştığı dostlarının hüznü.
Aldığı vakitsiz yaralar ve yaraların kapanmaması adamın yaşadığı ruhsal bunalım. Yazar o kadar iyi anlatmış ki aşık olan, yara alan benmişim gibi hissettim. Sevdiğimiz birini kaybettiğimizde kolay kolay kendimize gelemeyiz, heleki kendimizle bütünleştirdiğimiz, bağlandığımız birini unutmak hemen hemen imkansızdır. Fotoğraflara anılara sığınırız çoğu zaman o anları tekrar tekrar yaşayabilmek adına. Neticede sevdiğimiz kişi yine yoktur . Bizim de önümüzde iki seçenek vardır:
1-) Unutmayı başarabilmek ya da unutmuş gibi yaşama devam edebilmek
2-) Unutmak istemeyip ruhsal çöküntü yaşamak, derin acıları göğüslemeyi göze almak.
Hangisini seçmek daha doğru? Yanında kalanlar için 1. Seçeneği seçmek daha doğru olur . Fakat yalnız biri, 2. Seçenek dışında seçenek düşünmez.
Sevdiğimiz insanlara sevgimizi göstermeyi ihmal etmeyelim. Hayatın bize ne getireceğini bilemeyiz. Sevdiklerinizle huzur içinde yaşayacağınız günler dilerim. İyi okumalar:)
··
116 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.