Kitapta haklı bulduğum yerler olduğu kadar haksız bulduğum yerler de fazlasıyla vardı. Bir dili överken, onun inceliklerini, güzelliklerini anlatırken başka bir dili yermek zorunda mıyız? Türkçe tek başına eşsiz ve övülmeye layık bir dil değil midir ki karşısına başka bir dil çıkarıp dövüştürüyoruz? Türkçeye Arapçadan geçen sözcükleri överken diğer dillerden alınan sözcükleri neden eleştiriyoruz? Aynı anlama gelen ama farklı dillerden dilimize geçen sözcük varsa sırf Kuran’ın dili diye niye Arapçayı tercih etmek zorundayız? Her iki dilden geçen bu sözcükleri fonetik yapımıza göre kullansak nasıl bir kaybımız olur ya da olur mu?
Hoşuma giden kısımlardan biri ise aslında kelimelerin değil seslerin milli olduğunun altını çizmesidir. Farisi dilindeki devan sözcüğünün Arapçaya divan olarak geçmesi ve tedvin, müdevven gibi kelimelerin türetilmesi gibi.
·
199 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.