Badem
Yunjae, aleksitimi adlı hastalığa sahip bir çocuk. hiçbir şey hisedememek nasıl birşey acaba çok merak ediyorum. Kırılmamak, üzülmemek, ağlamamak belki kötü durumlarda böyle şeyler hissetmemek iyi bir şeydir diye düşündüm. Ya da mutlu olduğumuzda, güzel bir şeyler duyduğumuzda, bunları hisedememek garip Ama okudukça farklı izlenimlerim oldu. Her ne kadar kötü şeyleri, canımızı yakan duygu, durumlar ya da bizi mutlu eden şeyler olsa da bunları hisedelim . Meğer ne kıymetli şeyler. Okudukça bunu anladım. Mesela çocuğun (yunjae) gözünün önünde ninesi ve annesi bıcaklanıyor ama buna üzülemiyor, aglayamıyor. Öylece seyrediyor, benim canımı en acıtan da bu oldu . Zaten insanı da insan yapan duygularımız değil mi? Kitabı okudukça sonu kötü bitticek ve hep böyle devam edicek sandım ." Hiçbir şey hisedememek" üzüldüm ama umduğum gibi olmadı sonunda çocuğun o gözünden akan bir damla yaş her şeyin özeti oldu . Çünkü artık o da her insan gibi hissedebiliyordu. Kitabın sonunda şöyle bir yazı vardı. " Sevgi, insanı canavar yapmasının yanında en çok insan da yapan şeydir. Başka ne denir ki
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.