Benliğimizin yabancısı olduğu bu iklimden, andan soyutlanıp maneviyatın herkesi kabul eden o cömert ferahlatıcı genişliğine sığınması ile teselli buluyoruz. Eskinin esenlikler iklimi ile şifalanıyor, ruhumuz.
Eser bize bu şifayı sunuyor. Diğer yandan bir devrin çöküşünün bir şahsiyetin çöküşü ile sembolleştigi bir eser. Ki İnsan da Alem içinde alem saklı âdem... Birinin hüsranı diğerinin âbâdı olur mu?