Ödünç kitap vermek mi yoksa o kitabın yırtık geri gelmesi mi daha büyük bir kötülük sayılmalı, bazen kararsız kalıyorum
28 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kitabın ucunu katlayarak kaldıkları yeri işaretleyene bile katlanamıyorum... Ödünç verdiğim kitabın yırtık gelmesi beni çok üzüyor. Kaç kere başıma geldi. Bir daha vermek istemesem bile okuyup bilinçlensinler diye isteyene yine veriyorum (: Bizi kurtaracak yegane şeyler arasında kitapların yeri büyük.
Ödünç alınıp, zarar verilmiş halde gelen kitaplarım oldu. Artık kimseye ödünç kitap verme yanlısı değilim. Hediye olarak almayı tercih ediyorum. Ben gözüm gibi bakıyorsam her bir evladıma, başkalarının da aynı özeni göstermesini isterim. Yok bunu yapamayacaksa kusura bakabilirler, asla vermem.
Ödünç kitap vermekten hiç hoşlanmıyorum. Ben kendim kütüphane dışında hiç ödünç kitap almadım. Her seferinde de günü gününe teslim ettim. Ama verdiğim kitaplar geri gelmiyor bazen. Birkaç kere üstelememe rağmen. Yırtık gelmesini geçtim, bana teslim edilmiyor.
Benden ödünç kitap isteyen ve isteyecek olan çevremdeki insanlara kitaplarımın çok değerli olduğunu kendim bile okurken incitmeden okumak istediğimi bi heyecanla anlatıyorum. Okumayı gerçekten seven ve benim gibi düşünen ödünç almıyor zaten, alan da bu yüzden sanırım sapasağlam getiriyor 😃
Ödünç olarak verdiğim ve geri gelmeyen 200 den fazla kitabım vardır. Verdiğim ve geri gelen kitapların ise vaziyet ve manzara-ı umumiyesi şöyleydi : Kapağı buruşmuş, ilk sayfaları yırtılmış, giriş kısmında nokta nokta çay veya meyve lekesi mi olduğunu çözemediğim garip lekeler, ortalarına doğru gördüğüm siyah tükenmez kalem izleri ve nihayet eksik sayfalar... Velhasıl kelâm, işkenceye tabii tutulmuş bir kitap...
Damla Bilge Kitaplara bu muameleyi reva görenlerin ; kitap hediyesi karşısında sevineceklerini zannetmiyorum :)Reklam
Ben ödünç kitap veremiyorum ya. Sen cimri misin, diye soruyorlar. Değilim, diyorum. Sadece kitaplarımı veremiyorum ve verdiğim zaman ruhumdan bir parça kopmuş gibi hissediyorum.