Herkese selam arkadaşlar Kısa bir süre önce ani bir karar ile Serzeniş Mecruh'a başladım. İlk kitabın son bölümünden sonra ikinci kitabı o kadar merak ediyordum ki daha fazla arayı uzatmayayım dedim Bu seriyi ciddi anlamda çok seviyorum onu bir kere daha anladım.
İlk kitaba göre cok severek okudum Mecruh'u da. Hande ve Bora'nın ne olursa olsun birbirlerini arkalarında durmasını, Bora'nın asla vazgeçmemesini... Sonlara doğru olaylar çıkmaza giriyor ve bu kitaba büyük bi heyecan katıyor bence. Ortada kim şüpheli kim masum anlamak mümkün değil resmen. Kitaptaki her karakterde şüphe ettim resmen. Yazar yine şaşırtmadı ve son sayfa ile yine bizi darmadağın etti. Uzun zaman sonra Hande ve Bora'yı okumak çok çok güzeldi... Altını çizmeye kıyamayıp sadece sayfaları post-itledim. Hâlâ da Leyl'den sevdiğim alıntıları açıp açıp okuyorum. Şimdi merakla üçüncü kitabı bekleyeceğim ben. Yazarın dili ve anlatımı oldukça akıcı olduğu için her sayfayı büyük bir merak ile çeviriyorsunuz. Seriyi seveceğinize eminim şimdiden bir şans verin derim ben. Altını çizdiğim bir kaç alıntıyı sizin için aşağıya bırakıyorum. Şimdilik kendinize çok iyi bakın hoşça kalın
#alıntılar
"Neden bana iki gözüm diyorsun?"
"Dünyaları verseler sana, vazgeçer misin iki gözünden?"
"Bir baba ağladığında , evladının çocuk kalbi sonsuza dek ölüyormuş."
"Beni sev ya da benden nefret et, ikisi de benim yararıma," diyor Aragon. "Seversen hep kalbinde olurum, nefret edersen hep aklında." Serzeniş II: MecruhSümeyye Koç