Yine lise zamanlarımda okuduğum ama rafta görünce bende yeniden okuma isteği uyandıran bir hikaye 
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
7 yaşından beri bacağındaki eklem tüberkülozu nedeniyle çocukluğunu yaşayamayan, 15 yaşına geldiğinde ise hastalığı iyice şiddetlenen bir gencin iç dünyasına ışık tutuyor, ayrıca otobiyografik öğeler taşıyor. Peyami Safa’nın da gençliğinde sağ kolunda kemik veremi hastalığıyla mücadele etmiş olması ve roman kahramanımızın isminin olmayışı da yazarın kendi hayatından izler taşıdığını gösteriyor. (kitabı okurken fotoğraf çekmek istedim ve bunun içinde örnek bakarken bir sayfada denk geldim, bende eklemek istedim yazıma. Peyami Safa’nın da gençliğinde bu tarz bir sorun yaşadığını bilmiyordum onun öncesinde. ) Kitapta
hasta bir insanı ve onun psikolojisini ele alması önemli bir yere sahip. Tanpınar'da bu eseri ‘acının ve ızdırabın yegâne kitabı’ olarak tanımlamıştır hatta. Karaktere gelecek olursam çektiği fiziksel acılar, aşk acısı, umutları, umutsuzluğu, yalnızlığı ve korkuları öyle derin ve etkili betimlenmiş ve okuyucuya aktarılıyor ki içinizin ezildiğini hissediyorsunuz. Hastanın psikolojisi çok başarılı şekilde yansıtılmış.
Hikaye anlaşılır ve akıcı. Bir akşam kahvenizle beraber okunabilecek güzel bir eser. Keyifli okumalar diliyorum...
Kitaptan sevdiğim alıntılar ;
Yalan bana suçların en ağırı gibi geliyordu ve bir yalan söylendiği zaman insanların değil, eşyanın bile bunu nasıl tahammül ettiğine şaşıyordum. Yalana her şey isyan etmelidir. Eşya bile..."
"Görülecek, işitilecek, tadılacak, okunacak, yazılacak, yapılacak o kadar çok şey birikiyor ki, bundan sonra hayatımın bütün bunlara yetişemeyeceğinden korkuyorum. Kendi kendime karşı çok borçlandım. Kendime vadettiğim şeyleri yapmazsam utancımdan aynaya bakamayacağım."
"Büyük bir hastalık geçirmeyenler, her şeyi anladıklarını iddia edemezler."
"ve içimde geriye dönmek korkusu var. Hiçbir şey hatırlamak istemiyorum."
"Herkes yalandan nefret eder ve yalan söyler."
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
7 yaşından beri bacağındaki eklem tüberkülozu nedeniyle çocukluğunu yaşayamayan, 15 yaşına geldiğinde ise hastalığı iyice şiddetlenen bir gencin iç dünyasına ışık tutuyor, ayrıca otobiyografik öğeler taşıyor. Peyami Safa’nın da gençliğinde sağ kolunda kemik veremi hastalığıyla mücadele etmiş olması ve roman kahramanımızın isminin olmayışı da yazarın kendi hayatından izler taşıdığını gösteriyor. (kitabı okurken fotoğraf çekmek istedim ve bunun içinde örnek bakarken bir sayfada denk geldim, bende eklemek istedim yazıma. Peyami Safa’nın da gençliğinde bu tarz bir sorun yaşadığını bilmiyordum onun öncesinde. ) Kitapta
hasta bir insanı ve onun psikolojisini ele alması önemli bir yere sahip. Tanpınar'da bu eseri ‘acının ve ızdırabın yegâne kitabı’ olarak tanımlamıştır hatta. Karaktere gelecek olursam çektiği fiziksel acılar, aşk acısı, umutları, umutsuzluğu, yalnızlığı ve korkuları öyle derin ve etkili betimlenmiş ve okuyucuya aktarılıyor ki içinizin ezildiğini hissediyorsunuz. Hastanın psikolojisi çok başarılı şekilde yansıtılmış.
Hikaye anlaşılır ve akıcı. Bir akşam kahvenizle beraber okunabilecek güzel bir eser. Keyifli okumalar diliyorum...
Kitaptan sevdiğim alıntılar ;
Yalan bana suçların en ağırı gibi geliyordu ve bir yalan söylendiği zaman insanların değil, eşyanın bile bunu nasıl tahammül ettiğine şaşıyordum. Yalana her şey isyan etmelidir. Eşya bile..."
"Görülecek, işitilecek, tadılacak, okunacak, yazılacak, yapılacak o kadar çok şey birikiyor ki, bundan sonra hayatımın bütün bunlara yetişemeyeceğinden korkuyorum. Kendi kendime karşı çok borçlandım. Kendime vadettiğim şeyleri yapmazsam utancımdan aynaya bakamayacağım."
"Büyük bir hastalık geçirmeyenler, her şeyi anladıklarını iddia edemezler."
"ve içimde geriye dönmek korkusu var. Hiçbir şey hatırlamak istemiyorum."
"Herkes yalandan nefret eder ve yalan söyler."
·
238 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Elinize sağlık 👏👏👏
Bu güzel kitabı ben de okuyup yorumladım.
#kitapseverlertakiplesiyor
#dogavekitap #dogavekitapankara
dogavekitap.wordpress.com/2023/05/02/doku...
Ben de lise yıllarımda okumuştum bu harika kitabı. İncelemenizi okuduktan sonra neden bir daha okumayayım ki dedim kendime. Çok güzel bir inceleme olmuş 🌸 teşekkür ederiz☺️
Sayenin Güncesi
Gönderi Sahibi
Çok teşekkür ederim, bence de yeniden okunmalı çok sevindim böyle düşünmenize. ✨💕