Ağlamıyorum Gözüme Kaybolan Umutlar KaçtıEğitim
Hayır hayır ağlamıyorum gözüme kaybolan gelecekler, çocukluklar, umutlar, yetenekler, hayaller kaçtı. Hepimiz biliyoruz bu eğitim sistemine her geçen gün bir şeyleri kaptırdığımızı ama hangimiz düzelmesi için kılımızı kıpırdatıyoruz. Ya da kaçımız bir şeyler yapıyoruz. Bende bir öğretmen adayıyım. Şuanda atanınca yapmak istediklerim, yeşerteceğim umutları düşünüyorum. Ama bunları yapabilecek miyim bilmiyorum? Konfor alanına çıkıp bir şeyler yapmak gerçekten çok uzak ve hayal ürünü görünse de başaracağıma inanıyorum.
Kitapta öğretmenin kendisini değiştirmesiyle bir şeylerin değişeceğini görüyoruz. Sonrasında eğitimde iş bilmezlik bizim kapımızı çalıyor. Türkiye de bu güne kadar eğitim bakanlarından sadece ikisinin eğitimci olduğu biliyor muyduk? Söz konusu eğitim ama bakanı mimar, mühendis, huhuk bilmem ne alanında uzmanlaşmış kişiler. Özek okul çokluğuna diyecek bir söz bulamıyorum. Her şeyde olduğu gibi eğitimi de ticaret sektörününe kaptırıyoruz. 
Ağlamıyorum Gözüme Eğitim Kaçtı Oysa eğitim eşit ve herkes tarafından ulaşılabilir olmalı değil mi?
Peki o hayatımızın dönüm noktaları olan, hayatımızı belirleyen sınavlar neyi ölçüyor? Tabi ki okuduğunu anlama. Peki bir soru daha bizim öğrencilerde en çok yakındığımız şey ne o da okuduğunu anlama.
Çocuklar mutsuz. Yedikleri önlerinde yemedikleri arkalarında daha ne istiyorlar. NANKÖRLER. Bizim her şeyimiz yoktu ama mutluyduk, onların her şeyi var ama mutsuzlar naralarını hepimiz duyduk bir yerlerden. Evet her şeyleri var belki ama sevgi eksikleri var. Çocuklarımızın karnı tok ama sevgiye açlar.
Eğitim sisteminin bozuk oluşunun sebepleri bu kitapta derinlemesine ele alınmış. Yukarıda saydığım şeyler kitapta geçen sorunlar ve kısmen çözümleri. Ataman kitabın içinde daha detaylı sorunların çözümünü ele almış.
Şu noktaya da değinmek istiyorum. Çoğu sistemi eleştiren kitap veya yazarda sadece eğitim sisteminin kötülüğünü okuruz. Neden kötü ve en önemlisi nasıl düzelir bunların cevabını alamayız. Oysa Müjdat Ataman sorunları ve nasıl çözüleceğini ele almış. Ataman'dan okuduğum ilk kitap ama son olmayacak gibi duruyor.
İYİ OKUMALAR
Ağlamıyorum Gözüme Eğitim Kaçtı Oysa eğitim eşit ve herkes tarafından ulaşılabilir olmalı değil mi?
Peki o hayatımızın dönüm noktaları olan, hayatımızı belirleyen sınavlar neyi ölçüyor? Tabi ki okuduğunu anlama. Peki bir soru daha bizim öğrencilerde en çok yakındığımız şey ne o da okuduğunu anlama.
Çocuklar mutsuz. Yedikleri önlerinde yemedikleri arkalarında daha ne istiyorlar. NANKÖRLER. Bizim her şeyimiz yoktu ama mutluyduk, onların her şeyi var ama mutsuzlar naralarını hepimiz duyduk bir yerlerden. Evet her şeyleri var belki ama sevgi eksikleri var. Çocuklarımızın karnı tok ama sevgiye açlar.
Eğitim sisteminin bozuk oluşunun sebepleri bu kitapta derinlemesine ele alınmış. Yukarıda saydığım şeyler kitapta geçen sorunlar ve kısmen çözümleri. Ataman kitabın içinde daha detaylı sorunların çözümünü ele almış.
Şu noktaya da değinmek istiyorum. Çoğu sistemi eleştiren kitap veya yazarda sadece eğitim sisteminin kötülüğünü okuruz. Neden kötü ve en önemlisi nasıl düzelir bunların cevabını alamayız. Oysa Müjdat Ataman sorunları ve nasıl çözüleceğini ele almış. Ataman'dan okuduğum ilk kitap ama son olmayacak gibi duruyor.
İYİ OKUMALAR·
329 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.