Kaybedilenler İçin Ağıt ve Umut
Üniversite yıllarında mizah dergilerini özellikle çok severdim. Uykusuz, Penguen, Lombak… gibi dergiler koşuşturma içindeki zihnimin huzur veren duraklarıydı.
Yıllar ve yollar geçerken bir bir, o huzur veren duraklar da yıkıldı yine bir bir. Belki kendi hatamdı duraklara gereken özeni göstermemek, belki karikatürist dostlar ihmal etti yazmayı ve çizmeyi, belki ülke uzaklaştırdı bizi bizden ve belki sebep hiçbirimizdik ve belki de hepimiz ilk taşı atandık aynı anda öldürmek için mutlululuğumuzu.
Tamam da tüm bunların kitapla ne ilgisi var diyenler için bu kitap Haydarpaşa garıdır ilk aşkın gidişini seyrettiğimiz. Kadıköy rıhtımdır adalara bisiklet yolculuğu yapmak için heyecanlandığımız. Beşiktaş’tır paten yapan gençlerle güldüğümüz. Taksim’dir eve zil zurna döndüğümüz. Onun için bu kitap yepyeni bir duraktır bir sonraki için sabırsızlandığımız.
Okuduğunuz için teşekkürler. 
Alper Canıgüz
Alper Canıgüz·
386 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
