Selam Geçen yıl aldığım ama henüz geçen ay okuyabildiğim kitaplardan biriydi Normal İnsanlar Büyük bir merakla aldığımı hatırlıyorum ama bitirdikten sonra bir hayal kırıklığı yaşadım. “Eee yani?” derken buldum kendimi
Marianne ve Connell isimli iki genç arkadaşın zaman içinde evrilen ilişkilerine kitap boyu şahit oluyoruz. Yıllara yayılan bu ilişki, lise döneminden başlayıp belirsiz periyotlarla üniversite zamanlarına kadar gidiyor. 2 hafta sonra, 3 ay 5 ay sonra derken kitabın sonu gelmiş… Ama hep bir başa sarmalık var. İlk bölümlerde biraz beni meraklandırmadı değil. Bu iki zıt arkadaşın nasıl bir aşk yaşayacağını merak ettim. Ancak hem karakterlerin hem de diyalogların yüzeyselliği beni tatmin etmedi. Üstelik duygu geçişi bile olmuyor cümlelerde.
Sonrasında araştırdığımda kitabın sevmeyenlerinin hiç sevmediğini, sevenlerinse tam anlamda hayran kaldıklarını gördüm. Ben sevmeyen taraftaydım ve ülkemizde bu konuda yalnız değilmişim Sanırım okuyan kişinin sosyo-kültürel anlayışı bunda etkili oluyor. Çok genç yaşlardaki insanların ilişkisi duygusallık değil de cinsellik yoğunluklu anlatılınca bana pek de hitap etmedi. Ülkemizde de bu yüzden ilgi görmediğini düşünüyorum. Biz duygusal insanlarız Kitapta bahsedilen normal insanlar bizim bildiğimiz normal insanlar değil Okuduğunuz yaş da kitapla ilgili düşüncelerinizi şekillendiren önemli bir etken olabilir.
Modern zaman gençlerinin sorunları üzerinde sıkça durulmuş. Biraz oradan biraz buradan havası var.
Edebi yönden de zayıf olduğunu düşünüyorum. Nereden tutsam elimde kalıyor gibi oldu farkındayım ama gerçek düşüncelerim bunlar Bari bazı şeylerin nedenini nasılını izah etseydi kitap
Bir de dizisi varmış ve duydum ki kitaptan daha iyiymiş. Pek heves etmedim izlemeye ama eğer izlersem yorumumu paylaşırım
Dediğim gibi kitabın beğenilmesinde bir orta yok. Ben beğenmedim diye sizin de beğenmeyeceğiniz anlamına gelmiyor. Ama benim önerebileceğim bir kitap değil kendileri. Yine de okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim