AYDINLIK İZLER
Aydınlık İzler kitabının yorumuyla sizlerleyim. Kitabın kurgusu o kadar gerçekçi ki okurken göz yaşlarınız da eşlik ediyor her sayfa da. Beliz ve Aktan'ın yaşadıklarını okurken içim paramparça oldu. Oysa her çocuk iyi bir sile de büyümeyi ve mutlu olmayı ister. Ama gerçekler öyle değilmiş işte.
Aydınlık İzler kitabından bahsedecek olursam; Beliz, beş yaşındayken annesi tarafından terk edildi. Cani babası, Beliz'i annesi gittiği günden beri dövüyordu. Ne günahı vardı o kız çocuğunun? Annesi Beliz'e evden ayrılırken bir mektup bıraktı. O mektupta 27 Mart günü "Seni okuldan almaya geleceğim," yazıyordu. Ama Beliz'in tüm bekleyişlerine rağmen annesi gelmedi. Tam okuldan çıkarken karşına bir anda Aktan çıktı. Beliz'e annesiyle ilgili bilmesi gereken gerçekleri anlattı. Aktan'ın anlattığı gerçekler ne? Beliz'in annesine ne oldu?
Kitabı okurken yaşadığım duygu geçişleri öyle hızlı oluyordu ki kâh üzüldüğüm kâh gülümsediğim ya da sinirlendiğim anlar çok oldu. Beliz ve Aktan'ın hikayesini kesinlikle okumanızı tavsiye ederim. Kitapla kalın dostlar
Kitapokuranne #AYDINLIKİZLER kitabını hem benimle okuduğun için hem de kitap hakkındaki hoş sohbetin için teşekkür ederim Yeni kitaplarda görüşmek dileğiyle
@azraalcay
@eyobiiyayinlari
@kitap_pinari_35
#kitapalıntılar
"İnsan, umutları olmadan yaşayabilir miydi yoksa sadece yaşar gibi mi yapardı? Geçmez dediklerimiz geçer miydi? Karanlık izlerin yerini aydınlığa bırakabilir miydi?"
"Hep böyle bir çocuktum ben, içe kapanık demek istemiyorum, aslında içine açılmış bir çocuktum ben."
"Hayat kulağıma fısıldadı; "Bu sana verdiğim ilk ve son şansın. Tek ve en zor şansın. Ya öğrettiğim iki dersi unutup bu duyguya alışır mutlu olursun ya da iki dersin alıştırdığı korkulara boyun eğer mutsuz olmaya devam edersin."
"Her altı çizili cümle o kişinin özeliydi, geçmişiydi, gülümsemesiydi, belki de unutmak istemediği bir anısıydı."
#okudumbitti #kitapyorumu #kitaptanalıntısı #arkakapak #kesfet #kesfetteyiz #erdeminkitapligi #aydınlıkizler #azraalçay #eyobiyayınları #sayfa336