Benim için uzun soluklu bir yolculuktu. İtiraf Ediyorum hiç bir kategoriye sığmayan, sığdıramadığım bir kitaptı. Çoğunlukla birinci tekil şahıs anlatıcısı, çok sevdiğim Adrià etrafında geçen bir bildungsroman desem tam değil; bilinç akışı tekniği desem o hiç değil… Anlatıcıdan anlatıcıya, kurgudan başka bir kurguya çılgınca atlayan, bıçak sırtı hiç korkmadan yürüyen yok yok koşan bir anlatı. Çok oyuncaklı, kıvrak bir dil. Kısaca bayıldım kitaba. Geriye bakıp düşündüğüm zaman en çok ismi gibi itiraf etmeye kararlı keskin dürüst dilini sevdim kitabın ve tabii ki Adrià en sevdiğim oldu. Okuması emek isteyen ama verdiğiniz emeğin karşılığında tüm cömertliğiyle yaprak yaprak açılan çok katmanlı bir edebiyat ziyafetini teminat ediyor yazar. Bir
elli yıl sonra büyük klasiklere gireceğine emin gibiyim. Anlatması zor bir kitap. Mea culpa, confiteor:)
Tavsiyedir…
·
201 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.