Uzaylıdan 46 KromozomaFelsefe-Düşünce
Matt Bey'i çoksatan romanı Gece Yarısı Kütüphanesi ile tanımıştım. Pek benlik değildi ama düşünce yapısı ve kurgu şemasını beğenmiştim.
Bu kitapta da aynısı oldu diyebilirim. İnsanlar, garip bir şekilde içimi burdu. Tam kendimi verebildim denemez elbette. Matt Haig'in kaleminde benim için bir şeyler eksik kalıyor. Sanırım anlatım fazla... sade. Bilmiyorum. Ya da olaylar çok düz.
Güzel bir yemekte eksik olan tuz gibi.
İnsanlar, bir matematik profesörünün kimsenin çözemediği bir probleme çözüm bulması ve ardından ortadan kaybolmasıyla başlıyor. Daha doğrusu adam çözümü bulur bulmaz uzaylı arkadaşlar "Kozmos tehlikede, denklemi yok edin!" diyerek başkarakterimizi Dünya'ya bir Kara Murat misali gönderiyorlar.
Hesap edemedikleri şey ise bu uzaylı Kara Murat'ın insanlar arasında kalarak gittikçe onları anlamlandırması ve duygulara 'kapılması'.
İlk sayfalarda olayın içine girmekte zorlandım. Sıkıldım açıkçası. Yani sebebini biliyoruz ama bana çok anlamsız geldiği için pek kendimi veremedim hikayeye.
Ne olduysa sonlara doğru, uzaylı Kara Murat'ın insanları anlamaya başlamasıyla oldu. Orada içime dokunan bir yanı vardı kitabın. Hayat bu kadar sonlu ve garipken bizlerin kendini parçalanması tokat gibi çarptı.
Ben akademisyen olmaya çalışan biriyim. Uzaylı beyin son sayfalarda Gulliver'a verdiği bir tavsiye listesi var. "Akademisyen olmak zorunda değilsin..." ile başlıyor. Orada gözlerim doldu çünkü bu kadar nokta atışı fazla oldu.
"...Belki de sen hedef değilsin, yolsun."
Evet, belki de birçoğumuz öyleyiz.
Düşünmeyi seven ve aralıklarla kitap okumayı seven biriyseniz tavsiye edeceğim güzel, anlam dolu bir kitap.
·
290 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.