Yaşayamamak.
Ezelden beridir belki de insanlığa en çok verilmiş telkinlerden biri zorlukların karşında dik durup "yaşamaya" devam etmesi gerektiğidir. Ama nasıl yaşamak? Hangi kalitede bir yaşamı, hangi motivasyonla devam ettirmek?
Roman; zengin bir aile olan Xu ailesinin hayırsız evladı Fugui'nin kumarda ailenin bütün sevretini kaybetmesiyle başlıyor. Kuşaklar boyu birikimli ilerleyip zenginliği amaç edinen ailenin elindeki bütün parayı kaybedip yoksul kalması, başlı başına bir dramayken kitap boyunca karekterlerin başına gelmedik olay kalmıyor. Neredeyse her üç sayfada bir ya bir karekter hastalanıyor ya da ölüyor. Süreğen bir talihsizlik ve umutsuzluğun içinde çiçek gibi yeşeren karekterimiz Fugui ise yaşamaya and içmiş gibi.
Pişmanlık, keder, annelik kominizim, işçi hakları, aşk... Neredeyse bütün duygulara değiniyor kitap ama derli toplu bir anlatımı yok. Anlatmak istediklerini yalın bir dille anlatmaya çalışmış yazar ama değinmek istediği konular oldukça derin, bu da anlatımını biraz sığ bırakmış. Kitabı büyük bir beklentiye elime aldım, adı gibi ele aldığı konu da iddialı gelmişti ama sanırım beklentilerimi karşılamadı. Fugui'nin yaşadıklarından çıkaracağımız çok ders var, keza romanın anlatmaya çalıştıkları, üstüne kesinlikle düşünülmesi gereken şeyler ama karekterimiz bile sanki çıkarttığı dersi önemsemiyor gibi. Ezbere yaşıyor. Belli bir tepki tutarlılığı sergilemiyor. Bak bu ancak Fugui'nin yapabileceği bir şey, diyemiyorsunuz. Yazar bir şeyler anlatmaya çalışıyor! Bu slogan çok baskın geldi. Yazar zamanında Çin'de meydana gelen olaylar ve birkaç ders çıkartılacak durumu, Kanal7'de yayınlan filimlere yaraşır bir dramla anlatmak istemiş. Kitap bu sanki ama adı "Yaşamak" ise daha derin daha hayattan şeylerle, daha his dolu olmalıydı.
Kitabın neredeyse bel kemiği karekterlerinden olan Fugui'nin eşi ve iki çocuğunun annesi olan Jiazhen'nin yaşamadığı zorluk, çekmediği acı kalmıyor ama kitap boyunca bir kez sitem ettiğini yahut bağırdığını tepki gösterdiğini görmüyoruz, sanki yeryüzüne Fugui'nin hayatını kolaylaştırmaya gelmiş gibi. En çok da bu karekter yordu beni. Fugui kesinlikle bu tarz bir kadını hak etmiyor. Zaten olay boyunca Fugui hak etmediği bir sürü şey elde ediyor, yaşamak dahil. Kara bir delik gibi karşılaştığı hayatına giren çoğu insanı elleriyle gömüyor Fugui, elbetteki ölümleri Fugui'nin sebep olduğu bir şey değil ve elbetteki bedelini ödüyor hatasının ama beraberinde mahvettigi hayatların bedeli yanına kâr kalıyor. Ölümü dilemesini istediğim her sayfada, yahut yaşamayı nefes almaya indirgememesini. Ama sanırım bu karektere bu çok fazla.
Yine de hoş bir esinti gibiydi kitap. İyi bir duraklama...Keyifli okumalar.
·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.