Yaşamlar, Umutlar ve ZamanEdebiyat
İnsanların boş umutlar için yaşamlarını, hayallerini ve mutluluklarını nasıl harcadıklarını anlatan; bireyin varoluşsal sorunlarını sorgulamasını edebi bir dille gösteren yapıt… Genç bir teğmenin Giovanni Drogo’nun zamanla ordunun mantıkdışı alışkanlıklarını ve saçma beklentilerini benimseyerek kendi mutluluğunu, hayallerini harcamasını; annesi, kardeşleri, arkadaşları ve sevgilisinden uzaklaşarak acı çekerek yalnızlaşmasını zamanı döndüremeyeceği için bundan pişman olmasını anlatan bir roman. Ülkenin majestesi, general ve üslerinin oluşturduğu Ordu yani toplum ondan çöl sınırında yerleşimden uzakta bulunan bir kalede hiç gelmeyecek düşman Tatarlar için nöbet tutmasını ve sınırı gözlemesi beklentisini savaş olurda kahraman olursun umuduyla diğer rütbeli , rütbesiz tüm askerlere yaptığı gibi genç teğmene hayatının amacı edinmesini ve bunun içinde hayallerini ve mutluluğunu arkasında bırakmasını vurgulamaktadır. 30 yıllık çabanın ve boş bir umudun beklentisi sonunda genç teğmenimiz hasta ve yalnız bir biçimde acı çekerek yarbay rütbesiyle yaşam serüvenini tamamlar boşa ölen meçhul askerler gibi… Birey varoluşunu kendi mutluluk ve hayallerine mi bağlamalı yoksa toplumun ondan beklentisine mi (Kahraman olabilirsin)? Herkese okumasını tavsiye ederim ama özellikle de gençlerin! Çünkü zamanı asla geri döndüremezsiniz! Filmi ve Ennio Morriconenin bestesi de çok güzel Melankolik bir dram.
·
73 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.